Harribolas-etik zuzenean...

Aldi baterako agurra

2007-03-06T22:03:00.000+01:00

???

Egon lasai, (oraindik hona sartzen denari idazten diot...) oraingoz atsedenaldi bat besterik ez dut hartuko. Aspaldian ez dut astirik hemen idazteko (unibertsitatea, ingelesa, italinoa-klasetik denboran agertu ez arren-, monitoretza, ludoteka, ikastaroak...) ta hainbeste balio duen denbora pixka bat errekuperatu arte fotologean arituko naiz.

Mila esker denbora honetan irakurri nauzuen guztioi, uste nuena baino gehiago, ta hori beti da pozteko arrazoi.

Beraz, geroarte, izanen gara... laister ( espero dut).

Indiako ipuin bat

2007-01-23T22:21:00.000+01:00

Liburutegian apunteak irakurtzen nenbilela ( ba zen zerbait egiten hasteko ordua) honako testu honekin aurkitu naiz Santi Urrutia-ren Gizarte Ikerkuntzarako Metodoak eta Teknikak ikasgaiaren liburuan. Zin dagit orain ez urte asko nik ere antzeko teoria bat nuela, inolako jainkosarik gabe, noski.

Unibertsoa jainkosa baten ametsa da, jainkosa hori loak hartu bezain laster unibertsoa jaio egiten da, eta gero eta handiagoa hazten joan. Bere ametsean sakonago murgilduta dagoen unibertsoaren zabalkunde handiena erdiesten da, inoiz baino gauza eta izaki gehiago eta desberdinagoak agertuz. Ametsa aurrera doala unibertsoaren zahartzaroa etortzen da, bizidunak hil eta materia desagertuz betirako. Azkenean, jainkosa itzartzen denerako, unibertsoa ezer ezean geratzen da, hurrengo ametsera arte.

Halere, jainkosa eta bere ametsa eta unibertsoaren jaiotza eta heriotzaren kontu guzti hau gizaki baten ametsa besterik ez da.

The Dreamers

2006-12-29T11:09:00.000+01:00

Paris, 68ko udaberria.

Neba-arreba frantsesak (Theo eta Isabelle) eta Matthew amerikarra.

La Cinémathèque-eren itxiera.

3 gazte, 3 ameslari.

IKUSI EZAZU, EZ ZARA DAMUTUKO

Gehiago

Goazen PINera!

2006-12-20T11:31:00.000+01:00

Gabonak hurbiltzen ari dira. Argi ikusi daiteke kalera irtenda ikusten diren koloretako argiengatik, telebista piztean agertzen diren milioika kolonia eta perfumeen iragarkiengatik eta erosketak egiterakoan prezioek izan duten gorakada nabariagatik. Umeen gabonetako parkeak ere gabonak heldu direla esaten digu. Txikitan urtero ez bazen ere ia urtero joaten nintzen guraso eta lagunekin barraketan muntatzen, eskulanak egiten, ikastetxe bakoitzak egindako Olentzeroa ikusten... (Badirudi azken aldi honetan txikitako gauzak kontatzeari ekin diodala...)

Igandean, aspaldiko partez, PINera joan nintzen. Hori bai, begirale bezala, Bermeoko ludotekan egiten ari naizen praktiken barruan. Gustura egiten ditudan praktikak, bide batez aipatzeko. Oso ondo pasatu genuen eguna, bueno, umeek begiraleek baino askoz hobeto seguru. Izan ere, ez da bat ere erraza 50 umerekin horrelako toki batera joatea... Batek toki batera joan nahi duela, besteak bestera, hark jo egin duela, arraina nahi duela... Eromena.

Dena dela eta, BECean egun egiten den PINa eta lehen Bilboko erakustazokan egiten zenaren artean hainbat ezberdintasun sumatu ditut, eta txikitan konturatzen ez nintzen beste batzuetaz ere jabetu naiz.

1.- Txikiagoa da. Tira, beharbada ni handitu naizelako iruditzen zait horrela baina...ez, lehengoan gauza askoz gehiago zeudela gogoratzen naiz eta leku gehiago okupatzen zuen.
2.- Umeen motxilak eta txamarrak konsignan uzteko sastar poltsa bat ematen dizute, bueno eman, 6 euro ordaindu behar dira poltsa bakoitzeko, 6 euro!!!
3.- Uste dut nire bizitzan lehengo aldiz izan nituen arrainak PINekoak zirela. Baina arratsaldean ume talde batekin arrainak harrapatzera joan ginenean Osakidetzaren stand-era, ez zuten jadanik arrain gehiago ematen. Umeen desilusioa. Hala ere, etxera arrainekin bueltatu ziren, ordainduta, noski.
4.- ...

TINTIN

2006-12-11T20:00:00.000+01:00

Gaur ez naiz joan klasera. Ez dakit zergatik, bueno, beharbada bai. Aspertu egiten naizelako, batez ere astelehenetan, igandean sekulako ajea izan nuelako, Igande arratsaldea astelehen goizera luzatu delako, hemen gauzak egiteko nituelako...
Kontua da, bazkaldu aurretik aspaldian ordu horretan piztu ez dudan telebista piztu eta sofan eseri naizela. Telebistan ezer interesgarririk ez. Zapping egiten hasi eta ETB1ean gelditu naiz, Tintin-en marrazki bizidunak ziren. Bere pare bat bideo ditut etxean, auskalo nondik ibiliko diren... Asko gustatzen zitzaidan. Nork ez du Tintin ezagutzen? Eta hau ezagutuz gero, ezinbestekoak diren beste pertsonaiak ere, Milu, Haddock kapitaina, Hernandez eta Fernandez, Tornasol profesorea...
Beti ikusi dugu bere autoretzat Hergé, bere benetako izena ordea, George Remí zen, erabiltzen zuen izengoitia bere inizialak ziren, R G.
Guztiok ezagutzen dugun pertsonaiaren aitzindaria ogi puska bat zen Totor izeneko boy-scouta zen. Ondoren, 1929an, kazetari bihurtuta Tintin deitzera igaro zen, eta hortik aurrera guztiok ezagutzen ditugun abentura ikaragarriak bizi ditu orrazkera arrarodun ilegorriak.

Noizean behin ondo etortzen da txikitako fantasietako mundura buelta bat ematen joatea. Ta nork daki, beharbada etorkizunean misterioak argituko dituen Tintin kazetarian bilakatuko naiz...! Ez, ez dut uste, hobe izango dut txikitako mundu fantastikoa gaurkoz agurtzea eta lanean jarraitzea.

Bonnie & Clyde

2006-12-10T22:51:00.000+01:00

They're young... they're in love... and they kill people.

Castpost

Primo anniversario

2006-12-05T14:29:00.000+01:00

Urte bete igaro da jada Harribolas-etik zuzenean bloga jaio zela. Ze arin igaro da eta zenbat gauze gertatu dira azker urte honetan! Asko, pilla bat.

Gaur klasean nengoela gogoratu naiz duela urte bete garai honetan hasi nintzela nire gotorleku eta errepublika utopiko partikularretik zuzenean hausnarketak eta txorakeriak idazten. Nire burua urte bete hau aurrera eramaten ikusita nahiko harritu naiz, ez bait naiz bat ere ez konstantea, eta hori argi ikusi daiteke idazten dudan maiztasun irregularragatik. Baina hala ere niretzako sekulako aurrerapausua izan da, eta zin dagizuet denborak aurrera egin ahala hobetzen saiatuko naizela.

Beste barik, mila esker denbora guzti honetan irakurri nauzuen guztiei, eta are gehiago zuen iritzia hemen utzi duzuenoi.

Polaroid

2006-12-01T16:14:00.001+01:00

Asko gustatzen zaizkit polaroid argazki makinak, orain urte batzuk bat izan nuen, ez nuen askorik erabili, ordea.
Argazki hau ez da polaroid bat, nahiko igarten da...

RUBIK kuboa

2006-11-28T21:05:00.000+01:00

Gaur ere, ohiko blogen ronda edo blogosferatik paseiatzen nenbilela, sarritan irakurtzen dudan Nagoreren blogean El efecto Rubik ( y el poder del color rojo) laburmetraia ikusi ahal izan dut. Ez da izan ikusi dudan laburmetrairik onena baina tira, gustatu zait.

Interesgarria kolore gorriaren kontu guzti hori, baina gaiz aldatuz, gazteagoa nintzenean izaten nuen (eta inoiz konpontzea lortu ez dudan) rubik buruhauskarria etorri zait gogora. Zenbat aldiz ahaleginduko nintzen buruhauste hori egiten... batek daki.

Zuetako inork lortu al du inoiz Rubik-a osotzea?
(eta ez du balio peganitak tokiz aldatzeak, jeje)

Kartelak

2006-11-21T21:55:00.000+01:00

Sarritan, guztiok bezala, kartel bitxi batzuekin topo egiten dut nire egunerokotasunean. Beti nago argazkiren bat ateratzeko baina pasadaz ikusten ditudalako edo kamararik hurre ez dudalako ez dizkiet argazkirik ateratzen. Larunbatekoa, aldiz, aparteko kasua izan zen eta Gernikako Trinkete Antitxoko-ko komunetan honako argazki hau ateratzeko aukera izan nuen:

Kuriosoa eta barregarria kartela, noizean behin joango naiz aurkitzen ditudan beste kartel batzuk jartzen.

Zein da aurkitu duzuen bitxiena?

To the lighthouse

2006-11-18T16:51:00.000+01:00

Farorantz, farorantz...

Eta ez naiz Virginia Woolf-en liburuaz ari.

Lau teilatu

2006-11-15T13:19:00.000+01:00

Duda barik, garai guztietako Euskal Herriko kanturik onena.

Udalekuak (betiko izango balira)

2006-11-13T23:05:00.000+01:00

Txikitan, ume gehienak bezala, udalekuetara joandako umea nauzue. Lagun berriak egindakoa, ezkutuan nesken logelara joandakoa, piztinan hondokarriak egin dituena eta baita jaso dituena, gauerdian monitoreak altza arazi zuten horietariko bat ere, “diskotekan” taldeko neskaren batekin lentoak dantzatutakoa ere...guztiak bezala. Eta hor egoten ziren, gu zaintzen, entretenitzen, irakasten...monitoreak, ze ondo pasatzen genuen beraiekin, eta beraiek gurekin, nolako buruko-minak ematen genien... A ze nostalgia!
Orain urteak irakurri nuen Uda betiko balitz, Xabier Mendiguren-en liburuaz gogoratu naiz. Mutil batek udalekuetan dituen gora-beherak kontatzen dituen pozez betetako liburua da. Mutilak 12, 14 eta 16 urte dituela udalekuan dituen esperientziak kontatzen ditu, batez ere lagun eta familiari bidaltzen dizkion gutunei esker. 12 urterekin udalekuetara lehen aldiz doan umearen esperientzia kontatzen du, 14 urterekin, udalekuetan maitemintzen eta bihurrikeriak egiten diren etapa eta azkenik, 16 urterekin kontrako papera betetzen duenaren ikuspuntutik, begiralearena hain zuzen ere.

Asteburu honetan, pasa den urtean bezala, aterpetxe batera joan gara monitoritza ikastarotik. Atxondora eta besteetan bezala oso ondo pasatu dut (parte handi batean Ondarruku zan beste taldigatzik ta baitte bi hizlarixekaitzik). Asteburua joan eta gero, ikastaroa amaitzeko bloke bat gutxiago geratzen dela gogora etortzen zait, laster ni izango naizela umeekin (eta beraiek nirekin) ondo pasatuko duen begiralea, eta baita buruko min piloa izango duena.

Eta badakizue zer? Guzti hori, beste aldetik baldin bada ere, berriro bizitzeko irrikaz nago. Behinik behin, aste-bukaera honetan herriko ludotekan praktikakegiten hasiko naiz, ea zer moduz doakidan...

Eros

2006-11-10T15:12:00.000+01:00

Argazkian, ni ateratzen naiz Londreseko metroan Eros filmearen kartelarekin. Bai, horrelako argazkiak atera genituen, nola uste duzue 1000 argazki baino gehiago atera genituela bestela?

Filmea 3 laburmetraiz osatua dago eta hirurak erotismoari buruzkoak edo hau iradokitzeari buruzkoak dira. Lehenengoa "Il filo pericoloso delle cose" Michelangelo Antonioni maisuarena, bigarrena "Equilibrium" Steven Soderbergh-ena eta azkena, askorentzat hiruretatik onena (niretzat ere), Wong Kar-Wai-ren "The Hand".

Hiru laburmetraiak lotzen dituen abestia Caetano Veloso-ren Michelangelo Antonioni abestia da, ea gustuko duzuen...

An honest mistake

2006-11-06T14:06:00.000+01:00

Powered by Castpost

KOLORETAKO ARGIAK.
Musika.
Mozkor izugarria.
Pista erdira irteten zara eta dantzan hasten zara.
Normalean ez zara arritmikoa, baina oraingoan gorputzeko atal guztiak mugitzen dituzu deabrututa egongo bazina moduan.
Extasia hartzean izaten den sentsazioa duzu.
Hurreratu eta ile beltzdun neskak diotsu:
- ¿estas muy pedo o te gusta mogollon este grupo?
- Las dos cosas.-erantzuten diozu zuk.
Neska gehiago hurreratu eta talde hori gustatzen zaion ezagutzen duen lehenengoa zarela esaten dizu.
Barrara hurbildu eta zerbeza pare bat hartzen duzue.
(...)
Telefonoak elkartrukatu eta hurrengo egunean biniloan duen diskoa entzuteko geratzen zarete. Hirugarren abestirako biluzik zaudete.

Wikinobela

2006-11-02T16:29:00.000+01:00

Beste egunean Bilbora joan beharra nuen (astelehen eta asteazken guztietan bezala) eta lagun batekin geratu nintzen bere unibertsitatean jateko. Korridoreetatik aurrerantz eginez, unibestsitateetan paper eta kartelez beteta ikustea ohituta gauden pareta horitariko batean hain zuzen, kartel hori batek nire atentzioa deitu zuen. Wikinovela.org (eta blablabla) zekarren bertan idatzita eta ez askoz gehiago. Etxera heldu nintzenean interneteko web gune haretara sartu nintzen nire kuriositatea asetu eta zertaz zihoan jakiteko asmoz. Eta hara non, proiektu interesgarri eta erakargarri batekin aurkitu nintzen! Wikia, hainbat erabiltzaiek editatu dezaketen web horria edo antzeko zerbait da ( nireak baino azalpen hobeagoak ere badaude). Wikinobela deritzon proiektuan 3 eleberri hasi dituzte euskaraz (Jon Arretxe), gazteleraz (Juan José Millás) eta ingelesez (Espido Freire) betse batzuek amaitzeko asmoz. Ekimen honen lehenengo edizioak bi hilabete iraun zituen, apirilaren 24tik ekainaren 24 arte. Baina izan duen arrakasta ikusita, bigarren edizio eta beharbada gehiago egongo direla ziur naiz.

... [ez dakit ze izenburu jarri]

2006-11-02T15:02:00.000+01:00

UR BASO BATEAN ITOTZEN ARI NAIZ

Zeuretzat

Ekaitza Stansted-en

2006-10-18T23:04:00.000+02:00

Ingelesek pertsona gelberen fama dute, eta hala dira, asko behintzat bai. Stansted-eko aeroportura heldu ginenean entzuten zen gauza bakarra isiltasuna zen, eta han heldu ginen gu, nire herrian esaten den bezala “sardiñero kuadrillie”, isiltasun hori haustera. Hileta batean bezala guztiak lutuz zeudela zirudien, eta horrek ez zuen aeroportu normal baten itxurarik ematen. Harritzekoa egin zitzaigun herrialdera sartzeko NAN-a soilik erakutsi behar izatea, 2005eko metroko atentatuak eta 2006 udako atentatuen huts egitearen ondoren batez ere. Ekaitzaren aurreko barea besterik ez zen, ordea. Erresuma Batutik irteteko ilara kilometriko, amaigabeko kontrol eta hegaldia galtzearen ekaitza igaro behar baikenuen.
Bi ordu lehenago heldu ginen aeroportura, beharbada pixka bat lehenxeago, eta maletak fakturatu ondoren patxada guztiaz kanpokaldera irten ginen gure azken sandwichak jan eta zukuak edatera. (...) Ilaran jarri ginen, eta zein luzea zen ikusita pixka bat larritzen hasi ginen, baina ez askorik. Lehenengo kontrola igaro ondoren Port Aventura eta halakoetan egoten diren beste ilara luzeetako bat gelditzen zitzaigun segurtasun kontrola igaro aurretik. (...) Denbora aurrera... hegazkina irteteko 20 minutu falta. Katxeoa. Eta gure poltsa “susmagarriak” beste montoi batera. Guztiei poltsa ireki eta miatu niri izan ezik, nireak montoian segitzen zuen. 10 minutu hegazkinak alde egiteko. Urduri. Txakurren moduan tratatu gintuen, batzuei beste batzuei baino gehiago. Lagunek beraien poltsak berreskuratu eta Security biak beren postua utzi zuten eta nire poltsak multzoan jarraitzen zuen... 7 minutu. Gero eta urduriago. Hiru lagun korrika joan ziren aurrerantz hegazkinak ni eta nirekin gelditu ziren bi lagunei itxaroteko. “the black, the black please!” 5 minutu hegaldia galtzeko eta nire poltsa hartu zuten. Guztua miatu, kleenex paketea, argazki kamera, pillow-a, kartera, riñonera, grapagailua (bai, grapagailu batekin sartu eta irten nintzan)...eta pumba! Motxilan ahaztuta nuen kolonia muestra bat atera zuen security-ak, atzekin hartu eta harridura ikurrarekin begiratzen zidan. Nire estutasun ta larritasunarekin “For you, for you” ta arazo gabe jarraitu zuen, baina oooossssoooo astiro. Amaitu zuenean 17:54 edo izango ziren, eta 17:55ean irtetzen zuen hegaldiak (eta ez nago exageratzen).
Lagun batek NAN-a eta biletea hartu, besteak opariren bat eta ni motxilako kremailera irekiarekin eta gauza guztiak aireetatik irteteko zorian zoro batzuen moduan hasi ginen Stansted-eko aeroportu santu hartatik korrika gure Gate 15 aurkitzen. Guztiak harrituta gelditzen ziren guru begira. Gu korrika. Ezkerrera biratu ta zer, ta lanzaderako ateak! Metro itxurakoa hartu behar genuen beste terminal batetara joateko! Hainbeste lasterka egin ondoren eta urduritasunagatik ni asma atakearekin, bestea San Juaneri errezatzen ta hirugarrena gu konsolatzen eta hegazkina galdu genuela sinistuta. Hala ere terminalera heldu ta zoroen moduan jarraitu genuen korrika. “Gate 15, gate 15!!!” “Over there, hurry up”. Inortxo ere ez atean. Eta bapatean, bazter batean azafata bat. Arin, sartzeko esan zigun, biletea makinatik ere ez genuen pasatu. Tubo, pasarela, pasilo eta eskaileretatik barrena sartu ginen, laberinto baten antza zuen eta amaigabea egin zitzaigun. Pistan agertu ginen, iluntzean, euri txaparrada. Eta aurrez aurre ikusi genuen gure hegazkina, eta gure beste hiru lagunak eskailera goikaldean barrura sartzeko, guri agurtzen. Korri. Euria. Eskailerak igo eta... HEGAZKIN BARRURA SARTU!!! Barruan zeuden guztiak guri begira geratu ziren, arnasestuka, izerdituta, bustita eta eskandalua egiten sartu bait ginen. Ta ez zen gutxiagorako izan, garaiz heldu ginen! Beno garaiz... Londresen gainean egon zen ekaitz bati esker atzeratu zen hegaldia. Eta paradoxikoena agian, Erresuma Batuan egon ginen denbora guztian oso eguraldi ona izan genuela da, heltzean eta joaterakoan besterik ez zuen euririk egin.

Que bien me sienta el marisco

2006-10-15T21:16:00.000+02:00

Gaur, URRIAK 15

MARISKOAREN EGUNA!!!

Lehen urtehurrena
Powered by Castpost

35mm

2006-10-10T16:28:00.000+02:00

Blog berri bat jaio da euskal blogosferan. Oraindik aurrera zineari buruzko informazioa euskaraz irakurri ahal izango da 35milimetro blogean.

Ane, Matxalen eta ni neu, Ugutz, izango gara bloga astero 3 aldiz gutxienez bitxikeri eta informazioz hornituko dugunak. Hirurok zinearen maitaleak. Hirurok kazetaritza ikasleak. Eta baita ere hirurok baldin ez bagara ere, gutxienez bi zinemagileak (edo antzeko zerbait).

Ongi etorri ba, zinea euskaraz gozatzeko txokora!

Indarberrituta (gosaldu ondoren)

2006-10-10T10:21:00.000+02:00

Ausentzia txiki honen ondoren bueltan naiz berriro, hona hemen laburpena:

Instrucciones para que el SILENCIO sea incómodo-ren errodajea. Klasera hasi (2.maila). KLK-ra publiko bezala. Internet kaput (amatxarridxentelefonikakuek!!!). 19 urte (gero eta zaharrago). LONDON (!!!)

Eta ia milisegundu batengatik hegazkina galdu ondoren bueltan naiz internet eta guzti, baina pixka bat itxaron gosaldu eta pixka bat espabilatu behar naiz eta.

Geroarte!!!

FREUD

2006-09-23T18:39:00.000+02:00

GOGOANZAITUGUFREUD

Portraits & Postcards ·6·

2006-09-16T15:39:00.000+02:00

[Itaka]

Cuando partas hacia Ítaca

pide que tu camino sea largo

y rico en aventuras y conocimiento.

A Lestrigones, Cíclopes

y furioso Poseidón no temas,

en tu camino no los encontrarás

mientras en alto mantengas tu pensamiento,

mientras una extraña sensación

invada tu espíritu y tu cuerpo.

A Lestrigones, Cíclopes

y fiero Poseidón no encontrarás

si no los llevas en tu alma,

si no es tu alma que ante ti los pone.

Pide que tu camino sea largo.

Que muchas mañanas de verano haya en tu ruta

cuando con placer, con alegría

arribes a puertos nunca vistos.

Detente en los mercados fenicios

para comprar finos objetos:

madreperla y coral, ámbar y ébano,

sensuales perfumes, -tantos como puedas-

y visita numerosas ciudades egipcias

para aprender de sus sabios.

Lleva a Ítaca siempre en tu pensamiento,

llegar a ella es tu destino.

Mas no apresures el viaje,

mejor que dure muchos años

y viejo seas cuando a ella llegues,

rico con lo que has ganado en el camino

sin esperar que Ítaca te recompense.

A Ítaca debes el maravilloso viaje.

Sin ella no habrías emprendido el camino

y ahora nada tiene para ofrecerte.

Si pobre la encuentras, Ítaca no te engañó.

Hoy que eres sabio, y en experiencias rico,

comprendes qué significan las Ítacas.

KONSTATINO KVAFIS (1863-1933)

Txikitako teoriak

2006-09-16T13:24:00.000+02:00

Herrialde ezberdinetan prezio ezberdinak daude, eta ni beti galdetu izan naiz zertan oinarritzen ziren herrialde bateko prezioak altuagoak ala baxuagoak izateko. Hau da, zein arrazoi dago hemen etxe batek 300.000€ kostatzeko eta Kroazian 100.000€? Erantzuna, nola ez; ogia.
Konprobatuta nuen urtean ogiaren prezioa antzinako peseta batzuk igotzen zela, eta horrela egiten zuten gainontzeko gauzen prezioek ere, harrigarria.
Herri ezberdinetan ogia egitearen kostua ezberdina izango zela suposatzen nuen, lehengaiak merkeagoak zirelako. Garia adibidez, Suedian eta, garirik dagoen duda dut eta hementxe bertako prezioak garestiagoak izatearen arrazoia. Eta noski, gainontzeko prezioak ogiarekin zerikusia dutenez, han ere etxeak, autoak eta prakak garestiagoak dira. Ogiaren prezioarekin proportzioan.
Guzti hau, txikitan pentsatzen nuena da, pixka bat hazi eta ekonomia eman baino lehenago hain zuzen ere.
Umeak mundura etortzearen kontuari buruzko beste teoria interesgarri bat nuen, gutxi gora-behera ondo betetzen zena.
Gurasoak ezkondu eta bi urtetara jaiotzen ziren umeak, ala egin nuen nik behintzat. Inguruan ere gutxi gora-behera berdina ikusten nuenez, horrela zela konbentzituta nengoen. Baina zazpi edo zortzi urte nituela... nire lehengusuak, ezkondu gabe ez ezer ume bat izan zuen. Guztiz paranormala niretzako, eta ez orduan ezkondu gabe umeak izateak gizartearentzat suposatzen zutelako, baizik eta ez zirelako bi urte igaro ezkontzatik. Eskema guztiak hautsi zizkidan horrek. Beste fundamentu bako teoria bat... Gerotxoago ikasiko nuen umeak zelan heltzen ziran mundura.

Eguzki izpi bat

2006-09-07T12:00:00.000+02:00

Uda amaitzera doa, hosto batzuk erortzen hasi dira jada, baina amaitu baino lehenago egun batzuk ditugu aurretik.
Ondo aprobetxatu beharko ditugu LORENZOren azken izpiak hartzeko, indarra duen bitartean behintzat.

Uda umore onez amaitu eta indarberrituta lan gogorrera abiatzeko oparitxo bat zuentzat:

Powered by Castpost

Neure...

2006-09-03T10:43:00.000+02:00

Neure gauze politxe, Txiki, Pipistrello, KARI, pitxin, txikitxu, neure afrikako amapola berdie, CariñomiO, atun biribiltxue, neure bidxotzeko zati ustela, TXURRI, bidxotz, currupipi, neure gozue, MAITTIE, neureee, potxolo/a...

Portraits & Postcards ·5·

2006-08-29T16:32:00.000+02:00

[CORFÚ]

Etxe zahar bat hartu, gustura jarri eta bertan geratu.·.

Zer Iruditzen zaizu plana?·?

Ta udan bertako ur epeletan igeri egin eta Posedoinekin toki berriak deskubritu.·.

Jubilatzen garenean agian...·...

Bueltararte!·!

Portraits & Postcards ·4·

2006-08-27T17:13:00.000+02:00

Venecia (1959)

Queda una terca decisión

- ya aplazada para siempre -

y el reflejo del agua en los canales,

una noche luminosa de abril.

El exaltado adolescente se repite:

"Volveré a Venecia, con una mujer,

para ser feliz, verdaderamente feliz".

Típicos y tópicos, los deseos y los sueños;

no menos absurda la realidad que aguardaba.

Nunca he vuelto, no volveré jams,

pero, a veces, muy de tarde en tarde, una fotografía,

un guiño irónico de la memoria,

me devuelvenlas estrellas perdidas de aquel cielo,

el golpe del remo en el agua nocturna.

(Juan luis Panero, Enigmas y despedidas)

Arrivederci...!

Postcards & Portraits ·3·

2006-08-24T10:53:00.000+02:00

Portraits & Postcards ·2·

2006-08-17T17:42:00.000+02:00

İstanbul · 41° 1′ 7″ N 28° 57′ 53″ E

Portraits & Postcards

2006-08-03T15:13:00.001+02:00

Etorri naiz bueltan jada, mediterraneoko haizeak ideiak berritu dizkit eta Heliosek kolore pixka bat ere oparitu dit.

Duela ez asko berriro izan da notizia Steve McCurry-k 1984ean Afganistanen ateratako argazki liluragarri eta famatua, antza denez 14 urtetako neska hori berriro aurkitu eta argazkia atera dio. Aldaketa nabarmena eta izugarria da baina gaurkoan ez noa horretaz hitz egitera.

Nik ere Istanbulen antzeko neska exotiko bat aurkitu eta argazkia atera nion. Aurki itzazue 7 ezberdintasinak.

(parentesia)

2006-07-22T14:39:00.000+02:00

Amets egin dot, abioian ninoiala,
eta Egeoko uharteak ikusi dodaz
hamar mila metro gainetik.
Bare zirudian itsasoak.
Han nonbait ibiliko zan Ulises,
bere Penelope gogotik kendu ezinik.
Han deituko eutsien itsas-lamiak
eta zoratzeko moduan erakarri.
Nik neuk ere ziur entzungo neukezala,
beheratxoagotik igaro ezkero.

-igerasoro-

BUELTARARTE!!!

Can Never Hold Back Spring

2006-07-14T10:41:00.000+02:00

Tom Waits-en abesti paregabea zure belarrientzat, polita, melankolikoa...

Powered by Castpost

PIPISTRELLO

2006-07-13T14:15:00.000+02:00

Atilio bere alabekin dago eta saguzahar bat sartu da logelan, bertatik irteteko olerkariak hauxe esaten dio:

Pipistrello, oh pipistrelo!
Sei tanto bello
Sulla tua destra
C'è la finestra

Argazkiak

2006-07-08T11:37:00.000+02:00

Inoiz ez naiz izan fotogenikoa, beharbada horregatik gustatzen zait hainbeste argazkietan ateratzea, baten baten ondo agertuko naizen esperantzaz edo.
Ateratzen diguten lehenengo argazkia, “lehen munduan” behintzat, ekografia izaten da. Egia esan jendeak burua, hankak eta umearen hainbat zati ikusten dituen tokian nik mantxa soil bat baino ez dut ikusten. Izugarriak dira horri baten islatutako marrazki batek nolako sentimenduak loratu ditzaken giza bizitzan.
Gure bizitzako, historiako mikrosegundo bat islatzen dute. Poztasuna, seriotasuna, maitasuna, zuhurtasuna... sentimendu oro kaptatzen dute irudiok. Eta beste hainbat sentimendu eta sentsazio somatzen ditugu irudiak berriro ikustean, bizitakoa, sentitutakoa, ikusitakoa eta baita imajinatutakoa begien aurrean berriz ikustean.
Argazkiak.

Esperimentu bat: Atera kaxa baten edo album zahar baten gordeta dituzun argazkia multzoa eta begirada bat eman iezaiozu, ziur naiz momentu oro berriz biziko dituzula, irribarrea zure aurpegian marraztuko dela eta hainbat urtez argazkiak ateratzen jarraituko duzula etorkizunean ere orainaldiko momentuak gogoratzen jarraitzeko.

Izarora

2006-07-05T17:09:00.000+02:00

Egun baten ez nuen ezer egiteko
eta hegaz joan nintzen
Izarora itxastxori baten moduan

La Dolce Vita

2006-07-01T14:09:00.000+02:00

Goizaldeko bainutxoa La Fontana di Trevin

Monarkia

2006-06-29T15:50:00.000+02:00

Duela bi urte pasatxo, Espainian “mendeko ezkontza” ospatu zen, Espainiako Felipe printze urdinarena eta telebista publikoko informatiboetako kazetariarena, hain zuzen ere.
Hainbat denboraz, gau eta egun ekitaldi horri buruz hitz egiten jardun zuten telebista programek eta aldizkari eta egunkariak. Kateren baten “La Boda de El Príncipe y Doña Letizia” izeneko programa berezia ere sortu zen, eta guztia ezkontzaren datu irrelebante eta bitxikeriak kontatzeko: nolako lorak egongo diren, kazetariaren soinekoa, eguraldi predikzioak eta abar. Lotsagarria. Hainbat eta hainbat ordu bi pertsonen arteko ezkontza bati dedikatuak. Marujeoa.
Espainia osoan, haur eta gaztetxoek parte hartu zezaten, ezkontza erreala gaitzat zuen marrazki eta idazlan lehiaketa antolatu zen. Saria, nola ez, printzipeek emango zieten irabazleei. Hainbat eta hainbat lan aurkeztu ziren, umeen ilusioa izugarria zen.
Nahikoa ez zenez telebista, irrati eta aldizkarietan agertzea, umeen idazlanetan ere agertzen ziren. Helduen onespena izatea ez da nahikoa jada, etorkizuneko errege-erreginak umeen onespena ere behar dute. Oso estrategia ona, kaptazioa deituko nioke nik, etorkizunean boto eskubidea izango duten jendea poltsikoan sartzearena. Badaezpada ere ea mugimendu iraultzaileren bat sortu, hirugarren errepublika ezarri eta Frantziako iraultzan bertan egin zen moduan gilotinatuta hilko dituzten Madrileko Plaza de Españan, Puerta del Sol-en edota Palacio de Oriente deritzonaren aurrez aurre.
Hori ez gertatzeko, monarkiarenganako mirespena eta errespetua txikitatik irakatsi behar zaiela dirudi. Hauek ere gizarte rolak dira, batzuk errege izateko jaio dira eta besteak herri xehea izateko. Baina zergatik onartu behar ditugu rol hauek? Gizarte berdintasuna defendatzen dugu baina gero, gu baino eskubide gehiago eta pribilegioak dituzten jendea miresten dugu. Nortzuk eta gure kontura bapo bizi diren pertsonak gurtzeko, gu hilaren amaierara heltzeko mirariak egiten dihardugun bitartean.
Beraien buruko min eta zeregin bakarra eskua jaso eta jendea agurtze den bitartean, gure aiton amonak pentsio miseria batekin egin behar dute aurrera, beraiek milaka metroko hainbat etxe eta jauregi eta beste hainbat yate dituzten artean, gazteok ezin dugu etxebizitza duin bat erosi dauden prezio astromikoengatik... eta horrela beste mila gauza. Bidezkoa al da? Gu ere errege izango bagina...Gainera, gaur egun, monarkia zaharkituta geratu den instituzioa da, ez du inongo funtziorik betetzen dirua xahutzeaz gain eta nolabaiteko historiako tradizioa jarraitzeko besterik ez dihardu martxan. Erdi aroan eta, bere funtzioa “garrantzitsua” zen, baina gaur egun ez du inolako zentsurik herri demokratiko batean monarkia bat egotea.

Gazteentzako genero-errol berri batzuk industria kulturalean

2006-06-25T12:42:00.000+02:00

Modak joan eta etorri egiten dira, ezer ez da betiko, eta horrela izanik ere industria kulturala eta merkatua hori horrela ez izateaz arduratuko da. Beti dago arropa mota bat, aktoreren bat, abeslariren bat edo futbolariren bat modan. Txikitan ere eskolan berdina gertatzen zen, aste batean kromoak modan zeuden, hurrengoan kanikak, sokasaltoa bestean, tronpa eta abar... eta oraindik moda hauek diraute eskoletan, nahiz eta teknologia berriak sartu, harritzekoa da ikustea nola ume gehienek gustokoago duten beti jolastu izan diren jolasak jolastea, baina hau beste gai bat da.
Industria kulturalan orain modan dauden gazteentzako genero errol berriak mutilentzako “el guarro” eta neskentzako “la lanzada” dira. Mutilek lehenengo eredu hau edozein gazte telebista katetan ikusi dezake, MTVan esaterako. Txerrikeriak egiten dituen mutila jarri da modan, mutil masoka, argi ikusi daiteke Jackass bezalako programetan. Programa honetan mutil gazte babu batzuk elkarri edo bere buruari gauza mingarriak egiten dituzte, baita umilatzaileak ere. Txarrena gero gazteek, telebistan ikusten dituzten babukeri eta ankerkeri horiek imitatzen dituztela da.
Emakumeen kasuan “la lanzada” eredua zabalduta dago, lehen pausua ematen duen neska, bere sexualitatea nahi duena lortzeko erabiltzen duena, eta noski, Estatu Batuak bezalako herri kontserbakor eta matxista horretan efektua egiten du Lolita bezalako gazte lirainak. Gaztetxo hauen idolorik eta adibiderik nagusiena Britney Spears abeslari nerabea da, egun 23-24 urte izango ditu baina nerabe moduan janzten eta jokatzen jarraitzen du, penagarria benetan.Moda absurdo hauetatik txarrena, arin zabaltzen direla dira, baita Estatu Batuetatik kanpo, munduan zehar. Hauek eredutzat hartzen baititugu gauza askotarako. Mundua amerikanizatzen ari da, baina guzti horretatik harrigarriena, gauza onak imitatu beharrean (gauza onik baldin badute), txarrak imitatzen eta hedatzen direla da.

Ekainak 23 San Juan bispera, 24ean danak San Juanera!

2006-06-22T17:54:00.000+02:00

Gaur dala, bihar dala
Doniane, etxikamo, biharamone
Gure kalian sorgiñik ez
badagoz ere errebeitzez

San Juan eta portaletaña
Sapatu arratzaldian
Hamalau atso trompeta joten
motroilo baten gainian

Hurra Hurra Hurra San Juanetan
Dantzan egingo dogu iparraixetan
UhUhUhUh San Juanera goaz gu
UhUhUhUh San Juanera goaz gu!

You're the one, you're the one, you're the one for me

2006-06-21T21:13:00.000+02:00

MR.Last Moment Express

2006-06-15T10:06:00.000+02:00

Ladies & Gentlemen;

harribolas films introducing MR. LAST MOMENT EXPRESS

Halakoa naiz ni bai, beti azken momentuan espabilatzen dena, gauzak egiteko denbora duenean egiten ez duena. Azken unera arte alferrarena egiten eta beste unibertso batzuetan dabilena.

Ura kokotera arte heltzen zaidanean, edo zezena adarkada bat emateko zorian dudanean soilik ernatzen naiz. Lanak eta ikastekoak azken ordurako uzten ditut beti, ez da hori izaten nire asmoa. Batzuetan, maiz, ezagutzen dudan hainbat pertsona modukoa izatea gustatuko litzaidake, konstantea, gauzak gutxi-gutxika egiten joaten den horietarikoa. Ezinezkoa egiten zait ordea, beti dut egiteko hoberen bat, lagunekin egon, msn-an tontoarena egin, musika entzun, telebista ikusi (aspaldian oso gutxi), inoiz argia ikusiko ez duten gauzak editatu (editatzea tortura dela diotenak daude, baina niri gustatzen zait, masoka ote naiz?)...
Argi dago, estresarekin eta presiopean bakarrik egiten dudala lan nik, edo horrela hobeto egiten dudala lan. Eta noski, gaur bezalako egun batean, azterketetan, oraindik ikasten hasteko eta egiten nabilen bi lan entregatzeko, lanean hasten naiz itsu baten moduan.

Masoka naiz ala Alferra?

PD: Ni ez nago guztiz ziur baina bigarren aukeragatik apustu egingo nuke.

Finding Lady Liberty

2006-06-11T20:59:00.000+02:00

Después de que Sara se arrojara al pasadizo, sorbida inmediatamente por una corriente de aire templado que la llevaba a la libertad aterrizó en un montón de colchones del subsuelo de Manhattan.
Todo estaba oscuro pero al fondo del túnel se veía una luz, una luz blanca y brillante. Avanzó hasta ella y descubrió una especie de fiesta, una multitud de personas de todos los tipos, personas ricas, pobres, guapas, feas... pero ante todo personas que buscaban la libertad, un lugar sin reglas ni obligaciones.
Sara fue envuelta por la cálida música del lugar y empezó a bailar como los demás. Alguien se le presento y le presento el sitio y a sus habitantes.
Conoció a mucha gente y cada uno le contó su historia, como vivía antes, quien era y aquel lugar mágico como había transformado su vida.
Siguió bailando y de repente oscureció y se paró la música. Se despertó, abrió los ojos y escucho la voz de los bomberos que intentaban sacarla de la alcantarilla por donde se había caído.
Una ambulancia la llevo al hospital a pesar de que no tenia ningún daño considerable, solo para hacerle unas pruebas que garantizaran el buen estado de su cerebro después de la caída.
Su abuela llegó al hospital y le dijo a Sara que esa no es manera de buscar la libertad, que la libertad la podía encontrar cada día con pequeños detalles.

Balbetasuna

2006-06-08T14:21:00.000+02:00

Batzuetan nire buruari galdetzen diot ea balbetsua naizen, serio nabil. Zorte txarrak edota ekintza anormalak inguratzen dute nire bizitza. Eta ez naiz bakarra. Nik uste dut 87ko generazioa, orokorrean, zoritxartsua dela. Hala eta guztiz ere, 88an jaio direnak ezetz esaten didate, beraien generazioa dela balbetsua.Baina benetan existitzen al da hori? Pertsona gafeak daude ala guztia da autosugestioa?

Harribolaseko aholkuak

2006-06-06T11:56:00.000+02:00

DON'T
SAY
IT,
JUST DO IT

Tu sei tutto quanto voglio avere

2006-06-04T21:36:00.000+02:00

Non m'importa della luna

Non m'importa delle stelle

Tu per me sei luna e stelle

Tu per me sei sole e cielo

Tu per me sei tutto quanto

Tutto quanto io voglio avere

Markos Zapiani elkarrizketa II

2006-06-01T14:07:00.000+02:00

arin erantzuteko galderak:

+ Zuria ala Beltza?
[parreak eta isilunea] ez dakit, autoarentzat zuria baina txokolatea beltza.

+ Bermeo ala Irun?
[...] Bermeo, tira, bai, Bermeo.

+ Filosofo bat aukeratu.
Jose Azurmendi.

+ Itsasoa ala mendia?
Itsasoa. Benidorm en itsasoa eta Izaban mendia [parreak]

+ Oraintxe bertan nonbaitera bidaiatzeko aukera izango bazenu nora joango zinateke?
Caen-era (Normandia, Frantzia)

+ Ze 3 gauza eramango zenituzkete irla desertu batera?
[parreak eta erreflexioa] Otoiz liburua, ordenagailu eramangarria (modema eta bluetootharekin9 eta hozkailua

+ Otoiz liburua???
Bakarrik zaudenez... esaten dute bakardadeak ematen duela mistikaren beharra. Jainkoa dela, ez daukazunean zurik, zuk asmatutako zu bat. Nolabaiteko harremana behar delako, naiz eta asmatutakoa izan. Ez dut eramango liburu bat jendearen bilatzea bultzatzen zaituena, zure alde soziala bultzatzen duena, ze klaro, bakarik zaude. Orduan hau da bakardadean eramangarria den jarrera bat, eta mistikoa horrelakoa da.

+ Eta amaitzeko...Bob Dylan ikustera joango zara Donostiara?
Ba egia bada Rosa Diez aterako dela berarekin Blowin' in the wind abestera bai, bestela ikusi nuen abenduan Londresen, eta orain zutik jotzen du..

Gure Markos irakasleari egindako elkarrizketa

2006-05-31T18:46:00.000+02:00

Markos Zapiain / 1963an jaio zen Irunen, bertan igaro zuen haurtzaro eta gaztaroa / Donostian ikasi zuen eta egun Bermeo bizi da / Doktore da Filosofian eta Lizentziatua Filologian

U.F.: Egunon Markos, eta eskerrik asko elkarrizketa hau egiteko denbora pixka bat ateratzearren.
M. Zapiain: Ez horregatik, Ugutz Falzes.

Asteazkenean, EiTBko Kalaka saioan, Filosofo kontenplatibo moduan aurkeztu zenuen zure burua, horrela esan zuen Xabier Euzkitzek behintzat, zertan datza hori?
M. Zapiain:
Normalean, gizarte gaiei buruzko eztabaidetan jarrerak nahiko kontrajarriak izaten dira. Borrokak, maiz, bai familiagatik, bai adiskideengatik, barrikadaren alde batean kokatzera behartzen gaitu. Orduan, kontenplalaritzara igotzeko ahalegin bat egin behar da, hau da, ahalik eta gehien urruntzea borroka zelaitik. Gatazka nolabaiteko distantzia batetik ikustea heltzera izango litzateke kontenplalaria izatea.

Eta zer iruditu zitzaizun telebistan agertzearen esperientzia?
Jendea oso atsegina izan zen, eta giroa ere holakoa izan zen. Juan Kruz Lakasta ezagutzeko zoriona izan nuen, baita Iñaki Antiguedad hidrologoa, Ines Insausti... Ines Insausti, ikaragarria, bueno! Kazetari moduan heroi bezala ditudanak ezagutu nituen eta alde horretatik oso atsegina izan zen esperientzia. Baina, formatua aldiz, oso arin doa, telebista da, noski, audientzien bila doa eta arintasuna ezinbesteko tresna bilakatzen da. Eta, niri behintzat, iruditu zitzaidan hainbat eta hainbat kontu gelditu zitzaizkidala esan ezinik. Eta orain, "mendekua" hartzen ari naiz blogean, hau da, putzuan gelditu zitzaizkidan txapak, blogean sartzen ditut orain, horretarako balio dute harribolasetik eta...

Telebistaz, azkenaldian hedabideen kalitatea eta sinesgarritasuna nabari jaitsi dela diotenak daude, hala ere hedabide indartsua izaten jarraitzen du, masak mugitzeko gai da. Egungo telebista saioetan aurkitu daiteke eredu Freudianorik?
Bueno... eredu freudianoak, hau da, psikoanalisiak kutsatu duen gizartea, orohar, hizkera eta abar gaur egun oso zabalduta dago. Inkontzientea, depresioa, ni-a, superni-a, errepresioa esan dut? Errepresioa... Hainbat eta hainbat kontzeptu psikoanalitiko pasatu dira telebistan emititzen diren telesailetara eta abar, eta askotan ikusten da, hilketa serietan adibidez, badutela oinarri psikoanalitiko bat, pertsonaien zioak aztertzeko orduan eta abar.
Gizarte osoa kutsatu duen neurrian, telebistara ere pasatu dira ikuspuntu freudianoak, zinera garai batean pasatu ziren bezala Hitchcock-en eta Dalí-ren kolaborazioarekin "Recuerda" filmean.

Aurten, Freud jaio zenaren 150.urteurrena ospatzen da eta egun bizi garen gizartea kontutan izanda, orain biziko balitz edo berpiztuko balitz zer prentsatuko luke gizarteaz, ze erreflekzio egingo luke?
Ba, nik uste dut ez lukeela horrenbeste azpimarratuko, adibidez, Ediporen unibertsaltasun. Zeren eta gaur egun, mendebaldean bakarrik dagoen familia bati dagokio ediporen Konplexua izatea. esaterako, ijitoen edota India edo beste kultultura batzuetako nortasun interpertsonalagoak edo klanikoagoak ohikoagoak dira eta horrela ez du horrenbesteko garrantzirik. Agian, uste dut nik, errazago izango luke freudek konturatzea gure edipo izatekotan, hemen (mendebaldean) gertatzen den zerbait dela eta ezin dela zabaldu mundu osora egia moduan.

“Iritsiko da filosoforen bat boterera egunen
batean”

Freuden ustez bizialdi osoan barrena, haurtzaroko jarrerak eta sentimenduak errepikatu baino ez ditugu egiten, gaur egun sozialki onartzen den ikuspuntua da hau?
Mendebaldean nik uste dut baietz ez? Ez dakit, neurri batean, psikoanalisiaren roiloan sartuta dagoen jendeak. Baina ez nuke jakingo esaten, horrela ea orohar ikuspuntu hori jende guztiak onartzen duen, hau da, haurtzaroko lehenengo urtea ea jende guztiak errepikatzen duen bizitza osoan zehar, Zuri zer iruditzen zaizu? Bai? Sentimenduak, oinarrizko sentimenduak, behar bada, bai beharbada ez; ez dakit.

Psikoanalisia da Freudek psikiatriari egin dion ekarpenik nagusienetakoa, bestalde, Frantzian berriki egundoko zalaparta eragin duen txosten ofizial baten arabera eragingarriagoak dira psikologia kognitiboa eta humanista. Zer deritzozu?
Horrela da, txosten ofizial batek esan du. Psikoanalistek, seguraski, txosten hori manipulatua dagoela esango dute zeren eta kontua da, Frantzian laguntza psikologikoa seguritate sozialean sartuta dagoela, uste dut. Orduan, hemen ez bezala, psikoanalisiak diru pila jasotzen du estatutik, eta noski, horren bila dabiltza besteak ere; kognitibistak, humanistak eta horiek. Eta orduan, psikoanalisiak ezertarako balio ez duela esaten dute. Denbora larregi pasatzen du jendea sendatzen, edo bestela, ez du inolakorik sendatzen. Horregatik ikaragarrizko saltsa dago han hori dela eta. Orain, psikoanalisiaren etsaiek, “Psikoanalisiaren Liburu Beltza” atera dute, non Freuden nortasunaren eta bizitzaren alde ilunak erakusten dituen. Porrot moduan erakusten du psikoanalisia.
Psikoanalisten aldetik ere kontraofentsiba bat egon da benetako sendakuntza sakonena dela esanez. Baina azken finean, , freudio-marxismoa egon zen garai batean eta azkenean ematen du ekonomia oso bultzatzaile nagusia izan dela antzera honetan. Argi dagoena, korronte ezberdinak altxor publikoaren atzetik dabiltzala da.

“Ikasleek gogokoen dituzten filosofoak: Freud,
Diogenes... Ganberroenak”

Platonek agintariak filosofoak izan behar zirela zioen, zer deritzozu baieztapen / proposamen honi?
Behintzat filosofia karrera ikasi duten politikoak gero eta gehiago dira, adibidez, Arnaldo Otegi, Mayorga Ramirez, Javier Madrazo... eta ez dira txarrenak, ez dira traketsenak politikari moduan, bueno iritsiko da batenbat noizbait agintera, ez dakit, ea.

2002.urtean "Errua eta maitasuna" iruzkinen bilduma lana, 2003an "Zenbait terrorista" entseiua, bi lanekin oso kritika onak jaso dituzu [Ah, bai?], aurten argitaratu duzu "Denbora eta egia: kojevèren gogoeta", nolako kritikak iritsi dira zure belarrietara?
Bueno, hori doktore tesia da eta ez da liburu dendetara zabaldu, 80 ale atera genituen baina batez ere interesatuen artean banatzeko ze oso gai filosofiko teknikoa da. Baina datorren urtean, 2007an, aterako da tesia baina pedagogikoago, errezago jakinkizuna bilduman, agian beste izenburu batekin, pixka bat narratiboago eta irakurterrazago.

Zein lanekin zaude gusturago?
Pertsonalena, beharbada, “Errua eta maitasuna” da.

Beste ezertan lanean hasi zara edo hasteko asmoa duzu?
Aurten,... ez dakit aurten aterako den baina alde batetik argitaletxe baten badago “Txillardegi eta Tximinoa”. Txillardegik, bere nobeletan, tximinoek eta animaliek orokorrean duten zereginei buruzko azterketa bat da. Hori alde batetik, eta bestetik, “ETAkideen ametsak” (Elkar) aterako da beharbada, ez dakit bukatuko dudan. Euskal eleberrietan ETAkide protagonistek egiten dituzten ametsen azterketa bat da. Hau 2006an, aurten eta datorren urtean, 2007an, lehen esan dizudan Kojevè-ren pentsamenduaren azalpen erraz bat, sintesi pedagogiko bat.

Zein da zure ikasleek gogokoen duten filosofoa, edo zein ikasten dute gogo gehiagorekin?
Freud. Diogenes ere, bueno,... "ganberroenak". Nik uste dut adin horretako jendeari gehien interesatzen zaizkien gaiak jorratzen dituztelako, hau da, ametsak, sexua, errebeldia, matxinada gizarte arautuaren aurka... Hauek dira gogo gehiagorekin ikasten dutenak. Ikasle bati esaten badiozu zer duen nahiago; Freuden gaian esaterako, kanibalismoa, sexualitatea, masturbazioa eta ametsa, edo Kant? (arrazoimen hutsaren kategoria, kontzeptu hutsak, espazioa eta denbora...baina modu abstraktuan) ikasleak ez du inolako zalantzarik, 16-17 urterekin...

“Blogekin ahozko literaturak zituen ezaugarri batzuk
berreskuratzen dira”

Filosofia eta literaturaren inguruan hitzaldi dexente emandakoa zara, inoiz planteatu duzu institutuko lana utzi, nerabeei irakasteari uko egin eta unibertsitatean aritzeari?
Inoiz bai, baina alde batetik, ordutegiak politak dira baina beste alde batetik, gustatzen zait institutuan dagoen ugaritasuna, zeren eta institutuan gero ikasleek kazetaritza, batzuek filosofia (gutxik), ekonomia,... ikasiko dute, hori polita da baina klase batean zuk bezala filosofia aukeratu duen pertsona bat izatea, agian arazo psikoanalitiko bat izango da, baina niri mesfidantza ematen dik nik bezela filosofia aukeratu duen jendeak. Eta horregatik esaten dut nahiago dudala ugaritasuna. Baina unibertsitateak baditu abantailak.
Dena dela, doktore tesiak zuzentzea zelako txapa... Institutuko azterketak ere, baina jada "trankiloa" hartuta eta egia esan alperkeria, mugitzea, ordezkapenak, hara eta hona ibiltzea... Bizimodu lasai bat nahiago dut.

Azkenaldian, internetaren hedapena dela eta batzuen aburuz bloga literatura egiteko modu berria bilakatu da, zu ere blogaria zarenezkero, zer duzu horren gainean esateko?
Agian bai, ez dakit literatura deitu ala ez, beharbada bai. Baina argi dagoena zera da, batzuk egiten duten idazteko modu berri bat badagoela, Patxitraperok adibidez. Idazkera berria da, horralakorik ez zegoen ez kazetaritzan, ez nobeletan. Gainera muldimediek eskaintzen duten aukerak berriak dira, esaterako, bideoak, abestiak, argazkiak,...sartzea.
Horrez gain, idazkera ere ezberdina da, zeren eta , esaterako, sintaxia sinpleago egiteko joera dago, paragrafoen arteko bereizketa oso nabarmena... ezaugarri berri batzuk daude; argitasuna, kontundentzia eta sinpletasuna. Txapak ez; jendeak prisa balu bezala. Orduan, zentzu horretan, ahozko literaturak zituen ezaugarri batzuk berreskuratu ditu, inprentarekin eta, galdu ziren ezaugarriak. sintaktika, gramatika sinpleagoa, arintasuna...

Inspirazioa

2006-05-28T20:13:00.000+02:00

Ez dakit.

Bapatean joan zara.

Abisatu gabe.

Eta ez dakit nora? Itzuliko al zara?

Zure ausentzia luzerako da?

Ezer gutxi egin dezaket zu gabe.

Zure zain egongo naiz.

Bueltatzean poztuko naiz.

Arrain Azoka

2006-05-25T20:39:00.000+02:00

Asteburu honetan... (maiatzak 26-27-28)

BERMEON XII. Arrain azoka.

Hurreratu zaitez!!!

"LA HUERTA"

2006-05-21T21:20:00.000+02:00

Gran hermanok ez bazaitu asetzen jada, Supervivientes arriskutsua iruditzen bazaizu, Basetxea gustukoago baldin baduzu, El Conquistador del Fin del Mundo hurrunegi joatea uste bazenuen edota La Flecha Amarilla, La Casa de Cristal, Hotel Glam, La Cocina del Inierno... ikusten badituzu...

Ez galdu reallity definitiboa.

HERRIKOA

FRESKOA

BAKARRA

Tenperaturak igotzen hasi dira... Euliak eta gainontzeko moskitoak sekretuan batzartzen hasi dira gizakiak gogaitzeko... Eguzkitako krema jarri, atxurra hartu eta ez galdu aurtengo...

Bigarren edizioa da eta gauza berri eta erakargarriz kargatuta dator, beraz... KONTUZ!!!

Hemantxe dituzue lehenengo edizioko jokalariak eta finalistak:

Hirugarren...

Bigarren...Eta IRABAZLEA...

End of my song?

2006-05-17T17:51:00.000+02:00

Beste egunean sarean buzeatzen nengoela hurrengo testu honkin topo egin nuen, asko gustatu eta hemen jartzea erabaki dut.

How hard it is to sing
when I must sing of horror
Horror in which I am living
horror in which I am dying
To see myself among so much
and so many moments of infinity
in which silence and screams
are the end of my song
What I see, I have never seen
What I have felt and what I feel
will give birth to the moment...

The Piano

2006-05-14T12:15:00.000+02:00

The heart asks pleasure first

La mujer del viajero en el tiempo

2006-05-13T16:32:00.000+02:00

Imajina ezazu, denboran zehar ibiltzea, bidaiatzea. Eta bapatean, pum! Zure bizitzako maitasunarekin topo egiten duzu, beie berak oraindik sei urte dauzka. Edota pum! Eta zu zeu orain bi asterekin topo egiten duzu. Edota hil egin den zure amarekin aurkitzen zara, zure gurasoekin, zu izan baino lehenago, ikusten dituzu. Nolako sentimenduak sentituko zenituzke? Zer egingo zenuke?

Hori gertatzen zaio Henryri Audrey Niffenegger-en “La mujer del viajero en el tiempo” liburuan. Ezohizkoa eta liluragarria den maitasunezko istorioa: Henry Newberryko liburutegian lan egiten du eta denboran zehar gura barik bidaiatzea eragiten dion disfuntzio genetiko bitxi bat du. Clare, bere emaztea, artista bat da.

Nobela honek maitasunaren iraunkortasunearen gainean pentsatzea bultzatzen du, lehen emozioen errepikaezinaz, harreman batean zein bizitza beran.
Aspaldian askorik ez dut irakurri, Otsaileko (urtarrileko) azterketetatik, hain zuzen ere. Liburu hau irakurtzen hasia nintzen baina hau eta haregatik ahaztutata utzi nuen, apalean hautsa batzen. Orain bi aste inguru, berriro hasi naiz liburua irakurtzen eta gogoz hartu dut, oso polita da eta irakurtzea gomendatzen dizuet. Ea gustatzen zaizuen!

sexismoa publizitatean (gizonezkoak ere kaltetuak gara)

2006-05-05T23:52:00.000+02:00

Aurrerago, AXE desodoranteari buruz mintzatu nintzen. Hainbat kexa eta kritika jaso zituen marka horren iragarkiak sexista soiltzat jotzen duten pertsona batzuen aldetik.
Hemen jarriko ditut gizonezkoaren duintasuna zapaltzen duten iragarki batzuen adibide batzuk, eta ez dira bakarrak.

Hurrengoan gizonezkoak animaliatzat jartzen dituzte, zer eta emakumeen arropa iragartzeko.

Hemen gizonezkoa objektu sexual hutsa da.

Eta hurrengo honetan tratu txarrak jasotzen ditu.

Oper Corsak ere emakumeak gizona jotzen zuen iragarki bat atera zuen, eta siemens elektrodomestikoen iragarkietako baten emakume batzuk mutil bat hutsik dagoen igerileku batera botatzen dute.General opticaren beste baten ere emakume oldarkor bat eta agotatuta dagoen mutil bat agertzen da, slogana: usar y tirar.

Kasu askotan ofentsa sexista hutsa izatetik biolentoa izatera igarotzen da, emakumearen kasuan inoiz gainditzen ez den lerroa, eta horrez gain, Publizitatearen lege orokorra bere bigarren tituluan urratzen duena. Emakumearen eskubideak urratzen dituzten iragarkiak berehala uzten da emititzeari, gizonezkoarenak urratzen dituztenak ordea ez, zergatik???

Aislados

2006-04-28T10:45:00.000+02:00

Atzo,. Unibertsitateko hitzaldi batera joan ginen, apirilaren 21 ean estreinatutako Aislados-i buruzkoa zen, David Marqués-en filme berria. Komunikazioko adarreko hainbat ikasle hurreratu ginen hitzaldira, nahiko dibertigarria izan zen, anekdotak, txisteak, filmearen fragmentu batzuk, beraien arteko ika-mikak... ta guzti horren artean filme bat diru gutxirekin eta zegoenarekin nola errodatu zuen azaldu zuten (horri buruzkoa zen hitzaldia).

Adrià Ibizara aspaldiko lagun bat bisitatzera doan kazetari bat da. Bertan, berak eta lagunak, Kiquek aspaldiko kontuetaz eta oraingoetaz solasten dute, lotsa gabe, sekretu gabe, benetako lagunek inor aurrean ez dela hitzegiten duten moduan. Frantses batekin biziko dira honen lehengusuaren etxean hau Australian surf egiten dagoen bitartean. Eskapada bat Ibizara, lagunak, etxe bat, motor bat eta marrazo bat.

Arratsaldean, Bilboko Renoir zine aretoetan paseak zeudela aprobetxatuta, bertara joan ginen ikstera, hitzaldian ikusitako zatiek gugan gogoa piztu zuten eta. Autobusean emozionatuta gindoazen, gure hurrengo laburmetrairako ideiak asmatzen, zineman egongo ziren egileentzako mila galdera airera botatzen...

Bertara heldu eta filmea ikusi genuen, 3.aretoan, ez geunden asko baina geundenok barre algara piloa bota genituen. Irtetzerakoan beraiekin egon ginen pixka batean, baina ezer galdetzen ausartu gabe, bueno, ausartu...ausartzen ginen baina momentu horretan ez zitzaigun ezer okurritzen. Zinetik hurruntzen joan eta gero-eta damutuago sentitzen ginen, zuzendaria eta protagonistak bertan edukita, ezer galdetu ez izanagatik...zer egingo diogu ba!

Hala eta guztiz ere, kanpoan euria zela, autobus barruan ideiak botatzenm hasi eta laburmetrai baterako argumentua bururatu zitzaidan. Partehartzeko gogoak baldin badituzu gurekin kontaktuan jarri: hemen idatzi edo e-mail bat bidali harribolasfilms@hotmail.com era. Diru gutxi eta miniDV kamara batekin filme on bat grabatzeaposible bada, are gehiago laburmetrai bat! Baina horretarako prest egongo litzateken jendea behar dugu!

Filmea ikusteko aukera baldin baduzue, joan ikustera gaur! (beraiek esaten duten moduen beharbada bihar ez da egongo zine aretoetan eta).

PD: Nola esaten zaio gazteleraz usaimenaren zentzua ez duenari? Ahotsa ez duenar,i mudo; entzuten ez duenari, sordo...y el que no huele? Ta erantzunak ez dira limpio, inoloro edo Floren. Jajaja.

2006-04-25T21:09:00.000+02:00

El sueño de la razón produce monstruos

Zeuretzat (betirako, orain eta gero)

2006-04-22T14:05:00.000+02:00

Forever, now & then

I dreamt of an ocean blue

Under water me and you

Let's not swim to shore

Just float forever more

We could hide behind the sun

Where no one will upset our fun

Let's take off our shoes

And dance away the blues

Was your sweet kiss just a dream

So real the taste of tangerine

You are my best friend

Forever, now and then

Gaviota

2006-04-21T17:50:00.000+02:00

Gaur, betiko moduan balkoira atera naiz. Aurrean futbol zelaia, ondoren etxe batzuk eta pixka bat atzerago itsasoa. Hodeiertza baino hurreago aurkitzen da itsasoaren urdintasuna hausten duen plataforma. Gaur ordea zerua itsasora jaitsi da eta zaila da ikustea. Nabarmentzen da, ordea, burdinezko estruktura bat itsasoaren erdian, behe-lainoaren barrena. Bertara begira jarri naiz gaur ere.

Zenbat aldiz imajinatu dut bertako bizitza, itsasoaren erdian hiri bat, beste mundu bat...
Isabel Coixet en “La vida secreta de la palabras” filmea gogora ekarri dit panoramak. (filme paregabea, ikusi baldin ez baduzue ahalik eta arinen gozatzea aholkatzen dizuet)
Kontua da, nire etxe aurrean beti egon den plataforma eta filmean agertzen denari antz pixka bat hartu dietela. Ta hara non irakurri dudan hau:

2. Enhorabuena por su película, fuimos a verla ayer y nos hizo reflexionar sobre
el lenguaje y la memoria. ¿Dónde está esa plataforma? Observamos que su nombre
coincide con el apellido de la persona a la que la película está dedicada.
Explíquenos el título. Muchas gracias y siga haciéndonos sonreír y llorar sin
movernos de la butaca. Bernabé.
La plataforma se llamaba en realidad Gaviota
y yo lo cambié a Genefke porque ella es la mujer a la que está dedicada la
película, la fundadora del IRCT que es una asociación que se encarga de luchar
contra la tortura en todo el mundo y ayudar a las víctimas de la tortura. La
plataforma en realidad son 3 lugares: una en Belfast, otros planos rodados en
Bilbao y una parte del interior en Navalcarnero. En las películas casi todo es
mentira.

Bilbao ez! Esan diot nire buruari, nire etxe aurreko plataforma da Gaviota, Bermeokoa! Filme paregabe hori nire etxetik 5 milatara errodatu zen ta ni orainarte ohartu gabe...
Zuentzako, nire etxetik ikusi daitekeen bista paregabeetako bat (inbidiaz hil zitezte, ;-) broma da):

Uaahhaa!!!!

2006-04-19T18:10:00.000+02:00

Udaberria hasi berria eta UDA heltzeko gogoekin...

Uztailak 14 eta 15ean... Madril eta Bartzelonan...

The Cardigans
New Order
Keane
The Divine Comedy
The Dandy Warhols
Animals
Fatboy Slim
Daft Punk
The Chemical Brothers
Happy Mondays
Massive Attack

...

Boadilla del Monte (MAD)
Montjuïc (BCN)

Uaaaahhhhhaaaaaa!!!!!!!!!

Summercase06

Una furtiva lagrima

2006-04-18T13:02:00.000+02:00

Una furtiva lagrima

negli occhi suoi spuntò,

quelle festose giovani

invidiar sembrò.

Che più cercando io vo?

M'ama, sì, m'ama, lo vedo, lo vedo!

Un solo istante i palpiti

del suo bel cor sentir!

I miei sospir confondere

per poco ai suoi sospir!

I palpiti, i palpiti sentir,

confondere i miei coi suoi sospir!

Cielo, si può morir...!

Di più non chiedo, non chiedo.

Ah! Cielo, si può, si può morir...!

Di più non chiedo, non chiedo.

Si può morir...

Si può morir d'amor!

Donizetti - L'elisir d'amore

Hitzek esango balute

2006-04-16T21:01:00.000+02:00

Hitzek sekretuak ezkutatzen badituzte
Zu barik ezin naizela bizi esaten dizut
Maite zaitudala ezkutatuz.

Hitzek sekretuak ezkutatzen badituzte
Nirekin egoteko esaten dizut
Zu barik bakarrik sentitzen naizela ezkutatuz.

Hitzek sekretuak ezkutatzen badituzte
Nire sekretu txiki bat kontatuko dizut
Atzean isilena esaten dizudala ezkutatuz.

Hitzek sekretuak ezkutatzen badituzte
Isilik geratuko gara
Isiltasunak sekretu guztiak hautsiko ditu eta.
Begietara begiratuko dizut
Eta hitzak, sekretuak isildu egingo dira.

You make me sick!

2006-04-15T16:33:00.000+02:00

“Profundoek” buruko mira eragiten didate. Sakonek, hobeto esanda. Pertsona bat ezin daiteke sakona izan momenturo. Ikus Dawson’s Creek. Mutil honek nire onetik ateratzen nau. Hain da zaila bere mundua, konplikatua, sakona... Ajjjjj!!! Eta hau fikzioan ezik errealitatean ere aurkitzen da maiz.

Honekin ez ditut ignorantzia eta gainazalkeria defenditu nahi. Gauza bien arteko oreka defenditzen dut nik. Beti ezin izan daiteke bat serioa, sakona, interesgarria, intelektuala, edota ezjakina, kezkagabea...

Beharrezkoa da zuzentasunaren barruan pixka bat inkoherentea izatea, burua galtzea. Ordena apurtzea. Horrela izan ezean Hotel Palmeras- en amaitzeko arriskua ikaragarria izango litzateke.

PS: Hotel Palmeras Bermeoko ospitale psikiatrikoa aipatzeko erabiltzen dugun eufemismoa da.

Chocolaterie

2006-04-12T14:22:00.000+02:00

Atzo Bilbora joan nintzen lagun batekin Soziologiako lanerako irudi batzuk grabatzeko asmotan. Elkano kaletik, Gran Via-tik, Ertzilatik... Bilboko alde zaharrera heldu arte. Ezer gutxi grabatu genuen, egia esateko ezer ez. Dendarik denda ibili ginen, ikusten, eta baita erosten ere.
Bidebarrieta kaleko denda baten barruan geunden, dendatik irten eta aurrez aurre ireki berri duten dendari ume bat globo bati bezala begira jarri nintzen. Begiak ireki-irekita. Aurrean zer eta Chocolaterie bat. Mmmmhh. Izena Alma de cacao. Zein izen originala, polita eta gozoa.

Erakusleihoari itsatsita geratu nintzen. Txokolateari begira. Denda txikia zen, polita, minimalista... Mmmmmhh.!!! Txokolatea!!!

Chocolat filmeko irudia etorri zitzaidan segituan burura eta desioz urtu nintzen. Erakusleihoaren aurrean. Bidebarrieta kalean. Juliette Binoche txokolatea prestatzen, herritar guztiak konkistatzen gutxi-gutxika txokolateaz.

Barkatu idazten ez jarraitzea baina urtzen ari naiz, txokolatea jatera noa!

Alma de Cacao

Chocolat

Transamerica

2006-04-12T11:46:00.001+02:00

TRANSAMERICA

Bree emakume transexual bat da. Stanely moduan jaio zen, genetikoki, biologikoki gizonezko. Emakume bihurtzeko azken pausua emateko Kaliforniara joan behar da baina orduan pentsaezina egiten zitzaion zerbait gertatzen zaio. 17 urteko seme bat duela ohartzen da; unibertsitatean, oraindik Stanely zenean lesbiana batekin izandako gau ero baten fruitu den Toby.
Bree New York-era joan behar da bere semea askatzera hango poliziak atxilotuta baitu kokainarekin ibiltzeagatik. Toby-k gaztaro zaila izan du eta horren ondorioz bere burua prostituitzen eta droga munduan sartuta amaitu du.
Filme honetan, beste filme askotan bezala AEB-k punta batetik bestera zeharkatzen dute protagonistan auto deskapotable batean. Bidai horretan, Bree-k eta Toby-k hainbat gauza deskubrituko dituzte. Elkar ezagutuko dira eta bidai honek biei bizitza aldatuko die.
Transamerica barregarria, sentibera eta EEBBetako filme bat izateko nahiko modernoa dela esatea besterik ez dago.
Duncan Tucker-en lehen luzea den filme honetan Felicity Huffman (Mujeres Desesperadas) eta Kevin Zegers (Air Bud) gazteak izugarrizko interpretazio lana egiten dute, eta pertsonalki aurrerago esan nuen moduan Oscarra Felicity-k irabazi beharko zuen.Beste barik, filme hau ikustea gomendatzen dizuet.

Kolisioa

2006-04-07T20:01:00.000+02:00

09.58

Korridoretik oinez noa, erdi erditik, pausu zuzen eta erabakiaz. Klasetik inori ezer esan gabe irten naiz, nora nindoan galdetu didatenean ezentzunarena egin eta nire bidea jarraitu dut.
Eskailerak jaitsi... eta telebista platoa. Ilun. Inoren arrastorik ere ez. Atea zabalik.

Arnasa sakon hartu eta barrurantz abiatu naiz. Ez dut argia pizten asmatu. Zorua, iluntasunarekin argitu egiten diren izar horiekin bidea markatuta dago. Bigarren atea ere irekita, eta argitxoak barrurako bidean. Zein ironikoa, itsasgizonak zeruko izarrengatik gidatu izan dira denbora luzez, ta ni ,aldiz, lurrean dauden izarrengatik gidatzen ari naiz. Platoaren erdia denaren ustezko

tokian amaitu dira izartxoak. Bertan izar handi bat. Berdea (ta ni txikitatik izarrak horiz margotzen...).

Isiltasuna da nagusi. Eta bapatean klak klak klak, foko guztiak piztu dira, argitasun ugari dago eta begiak besoaz estali ditut bakartasunaren iluntasuna eta milaka watioren argi indarrak itsutu bainau. Kontrolean norbait dago, baina ezin daiteke ezer ikusi.

Albo batean, mahai gainean paper bat eta gorbata beltz bat ikusi ditut. Paperean: “Estali itzazu begiak gorbatarekin, eta iluntasunean ezagutuko nauzu. Lasai, nik gidatuko zaitut eta. Ez dizut hitzik esango, ezin izango duzu gorbata begietatik kendu. Nire ahotsa entzuteko eta ni ikusteko aski denbora izango duzu beranduago...”

Paperean dakarrena egin dut (zer erremedio!) eta iluntasunean murgildu naiz.

Musika.

Esku bat nirea oratzen sentitu dut, esku leuna, eta nirea baino txikiagoa. Bere arnasa sentitzen dut, nire aurrez aurre dago. Isiltasuna, musika soilik. “Zein da zure izena?” galdetu diot. Ez du erantzun. Musika. “Sshhh” xamur bat entzun dut. Eskuak elkar korapilatuta. Musika. Beste eskua gorbata begietatik kentzera eraman dut baina bere beste eskuak oratu nau. Nire aurpegia laztandu du. Musika. Bere kolonia usaina sudurretik sartu zait. Gozoa. Freskoa. Eskua bere aurpegira hurreratu eta laztandu egin dut, eskuak bezain leuna. Bere aurpegi guztia nire atzamarrekin ukitu dut, forma bilatzen egongo banintz bezala. Musika. Bere ezpainetara heldu naiz. Bustiak daude, nire atzamarrak musukatu ditu. Suabe, leun. Beste eskua berearekin batera nire ezpainetara eraman dut. Bere atzamarrak musukatu ditut. Suabe, leun. Musika. Arnasa. Bere ezpainetatik eskua jaisten joan naiz. Kokotsa. Iduna. Beste eskua bere lepoan jarri dut. Niregana hurreratu dut. Musika. Idunetik eskua bularrerantz jaisten hasi naiz. Bere bihotz taupadak sentitzen ditut. Tum-tum, tum-tum. Arinago. Arnasa ere arinago hartzen du, nire aurpegian sentitzen dut. Nire eskua beherago. Musika. Bularra laztandu diot. Orduan bera nire besoetatik askatu eta atzerantz pausu bat eman du. Gure arteko isiltasuna hautsi dut esanez: “Ezin dut zurekin hitz egin, zure ahotsa entzun, zu ikusi. Baina ez duzu zu ukitzeaz ezer esan...” Berriro hurreratu da, nire eskua bere bularrean jarri du. Laztandu egin dut. Musika. Nik bere eskua nire bihotzean jarri dut. Biak batera doaz, sinkronizatu egin dira. Tum-tum, tum-tum, tum-tum... Musika. Gure arnasak elkarrengandik hurbilago. Gorputzak elkartuago. Korapilatuta. Musika. Hurbilago. Hurbilago. Eta azkenik, musua. Xamurra. Hezea. Gozoa.

Musika amaitu da. Bera nigandik askatu egin da. Urruntzen sentitu dut. Gorbata begietatik kendu dut. Lepoz korrika ikusi dut segundo bat baino gutxiago. Argiak itzali dira. Iluntasuna. Bakardadea. Isiltasuna.

Lagunak ginen (jada ez direnentzat)

2006-04-07T10:38:00.000+02:00

A long time ago, we used to be friends

But I haven't thought of you lately at all

If ever again, a greeting I send to you,

Short and sweet to the soul is all I intend

Hirugarren mezua

2006-04-05T20:19:00.000+02:00

Ez nuen erantzun e-mailik jaso. 7 egun igaro ziren eta ez nuen bere erantzunik jaso.

Batzuetan egiten dudan moduan, lagunekin joan nintzen fakultateko kafetegira zerbait jatera eta bertan egotera. Pira egitera bai, pira egitera. Ogitartekoa ordaindu eta gero barran zain nengoen, solasaldian. Kafetegia topeetararte, jendez gainezka.

Bitartean nik ikusi gabe, neska bat kamareroari belarrira zerbait esaten eta paper bat ematen.

“Cincuentayochooooo!!!” “Es el mío” erantzun nuen nik eta bakoitzak berea hartuta mahai baterantz abiatu ginen. Guztiak eserita, solasten, txantxetan eta barrezka, ogitartekoari haginka egiten nindoala paper bat sentitu nuen nire haginekin talka egiten. Ogitartekoa barruan doan poltsa uste nuelakoan apartatzera nindoala koadernoko paper tolestu bat ikusi nuen. Eta barruan hauxe:

“ Nik badakit zu nor zaren, baten baino gehiagotan metro bat eskasera izan
zaitut eta ezin izan zaitut ukitu, besarkatu, musukatu.
Pixka bat ezagutzen
zaitut baina zutaz gehiago jakin nahi dut. Badakit berdea gustuko duzula, bero
egiten duenean euriaren usaina, bidaiatzen galtzea...
Eta hau niretzako jolas
soil bat baino gehiago da, zu konkistatzeko modua da, zure pentsamenduak
lapurtzeko modua.Ezagutu nahi banauzu bihar goizeko hamarretan telebista platoan
egongo naiz, bakarrik etorri, atea irekita egongo da.”

short poem

2006-04-04T20:43:00.000+02:00

Turn OFF the LighT and switch ON my heart.

Close your EYES and ignite my DESIRE.

(failed) Doppelgänger

2006-04-02T20:23:00.000+02:00

Asteartea zen. Udaberria helduta. Astearte guztietan bezala akademiarantz nindoan. Kalea jendez beterik zegoen, hara eta hona. Bilboko Gran Via jendez beterik.

Musika entzuten aurikularretatik, oinez musikak markatzen zidan erritmoa jarraitzen. Jende artean, bakoitza bere munduan. Aurrera begira, ezer ikusi gabe. Gora begira. Behera begira. Eta bapatean norbaitekin topo egin nuen. Karpeta lurrera jausi zen, biok makurtu ginen batzera eta bista altxatu nuenean...

Nirekin aurkitu nintzen.

1987ko urriaren 4 hartan ez zen ume bakarra irten amaren sabeletik.

ASS KICKERS trailerra

2006-03-31T13:06:00.000+02:00

ASS KICKERS-en lehenengo trailerra duzue hemen. Ez da beste munduko ezer baina grabatu ditugun irudi gutxirekin ezin daiteke ezer dexenteagorik egin.

Arazo ugari ditugu laburmetrai hau burutzeko, ordutegiak, garraioak, iluminazioa, audioa, aktoreren bat, udaltzaingoak, euria, portuko "seguratak", disponibilitatea... HAU BURUKO MINA!!! James Cameron-ek edo Hollywood eko beste edozein direktoreren medioak izango bagenitu Titanic, El señor de los anillos edo Misión Imposible kaka batzuk lirateke efektuekaz konparatuta. Istorioak milaka hobeak daude, hori bai, baina oraingoan zerbait txorra egin nahi genuen. Barregarria. Zoroa.

Amaituko al dugu egunen baten???

Nik uste 87ko generazioa gafatuta dagoela eta laburmetrai hau are gehiago!!!

Beste barik, hemen duzue primizian eta esklusiban ASS KICKERS-en trailerra.

AXE

2006-03-29T21:44:00.000+02:00

Beti izan dira AXEren iragarkiak nahiko polemikoak, matxistatzat jotzen dituzte. Baten baino gehiagotan emititzeari utzi behar izan diote asoziazio ezberdinen kexa eta denuntziengatik. Nik ordea, ez deritzot iragarki honek matxistak direnik. Iragarkiak soilik dira eta onartu beharra dago publizista honeek hileroko soldata ondo irabazia dutela.

Ziur naiz hau irakurtzen egongo diren askori, nik esaten dudana esaten dudala ere, AXEren spotak matxista hutsak irudituko zaiela. Baina alde hori alde batera utzita mires ezazue ondo egindako hurrengo spota eta kontutan izan:

Publizitatea tresna bat da, gaizki ala ongi erabili daitekeena.

Ez bota errua publizitateari!

Hau da Axeren iragarkietatik gehien gustatzen zaidanetariko bat, beharbada zati haundi batean abestiagarik, Reactor en "Feeling the love".

Sahara

2006-03-29T16:53:00.000+02:00

Ia bi urte igaro dira jadanik baina beti izango zaitut gogoan, pribilegio haundia izan zen zure barrenean eguzkia ateratzen ikustea.
Goizean goiz izartu eta 4x4 horretan ipurdian eta buruan minak jaso izateak bere saria izan zuen.

Saharan egunsentia

Lehenengo mezua (II)

2006-03-28T21:17:00.000+02:00

... kaosazaranirebihotzean@hotmail.com

Ze inozoa, nola jarriko zuen bere benetako helbide elektronikoa, oso erraza da kontu berri bat sortzea, errazegia honelako kasu batean bere identitatea ezagutzera eman nahi ez duenean. Baina zergatik nahi du bere burua anonimotasunean gorde?

Ingurura begira jarri nintzen tontotasunetik irten gabe.

E-mailari erantzuna ematea erabaki nuen. Nora bidali banuen behintzat, idatzizko mezuetan ez bezala – anonimoak direnean- nora edo nori erantzun duzu kasu honetan, teknologia berrien abantailak...

“ Ez dakit nor zaren. Ez dakit ezagutzen zaitudan. Ez dakit niri adarra joten dabilen norbait zaren ala nitaz maiteminduta zauden. Ez dakit zuretzako hau jolas hutsa den.

Zure zain egon nintzen campuseko Bizitzaren Basoan eta ez zinen agertu, ez nuen zure bigarren mezua aurkitu eta bakarrik bueltatu nintzen, zu ikusi gabe, ezagutu gabe. Zu gabe, inor gabe.

Oraingoan zurekin geratu nahi dut. Zu agertzea nahi dut eta ez dut zure tokian beste mezu bat aurkitu nahi.

Zure erantzunaren zain,

Badakizu nor naizen.”

2006-03-26T21:07:00.000+02:00

Aterki bat zabaldu eta mundutik ihes egin

Igerasoro

The Mirror against me

2006-03-22T19:34:00.001+01:00

- NOBODY KNOWS YOU AS I DO.

- You’re just a looking-glass that reflect the light.

- YOU CAN’T LIVE WITHOUT ME, YOU COULD NEVER FIND ANYBODY THAT UNDERSTANDS YOU BETTER THAN ME.

- You are a FUCKING mirror! I don’t need you anymore. Now I’m FREE, I’m self-sufficient.

So he BROKE the mirror.

SU-ETENA

2006-03-22T19:34:00.000+01:00

ETAk su etena iragarri du. (jada ez da albiste izango, baina tira...)
Zeintzuk izango dira honen ONDORIOAK?

Su etenari buruzko informazio gehiago berrian, berriak egindako webgune berezian eta Josuren blogean (bideo eta guzti)

Sahatspeko mutikoa

2006-03-21T21:44:00.000+01:00

Udaberria zen. Jolastokian umeak jolasten zeuden (zertan bestela...). Sokasaltoan, futbolera... Zelai txikiaren hertz batean ume bat bakarrik zegoen, sahats baten gerizan.
Guztietatik apartatuta zegoen. Andereñoa honetaz ohartu eta beregana hurreratu zen galdetuz: “zergaitik zaude bakarrik izkina honetan gainontzeko umeekin jolasten egon beharrean?” Orduan umeak bista jaso eta hurrengoa erantzun zion: “zergaitik mugatuko dut nire jolastokia hesi horiek mugatzen duten eremura liburu honekin hesi horiek saltatu eta munduan barrena jolasten ibil banaiteke?”
Andereñoa umeak esaten zuena egi borobila zela jabetu eta ezpainetan irribarre batez aldendu zen sahats behean zegoen mutikotik, mundu zabalean jostatzen utziz.

La mia vita senza me

2006-03-20T19:44:00.000+01:00

No-one's normal, Mom.
NO SUCH THING AS NORMAL PEOPLE.

mylifewithoutme
mividasinmi
lamiavitasenzame
maviesansmoi
nirebizitzanigabe
neurebizidxeneubarik

Hirugarren aldiz gertatu da, 18 urtetan hirugarren aldiz.

ASS KICKERS kartela

2006-03-19T21:21:00.001+01:00

ASS KICKERS harribolas films en laburmetrai berriaren kartela egina kolorea zehazteke dago. Zein duzue gustokoen; orlegia, arrosa ala naranja?

PS: Errodatzen ari gara oraindik, beraz, laburmetraiarekin barre egiteko pixka bat itxaron beharko duzue.

Bigarren mezua

2006-03-19T11:46:00.000+01:00

Hiru egun igaro ziren lehenengo mezua jaso nuenetik. Lehenengo egun osoan mezua buruan bueltaka ibili zitzaidan egun osoan eta baita luzeagoa den gauean. Bigarrenean, ingurura begiratzen nuen ea nor izan zitekeen asmatzeko itxaropenaz. Hirugarrenean, anekdota huts batez besterik ez nuenean, idazketa elektronikoko gelan nengoela, emailak irakurtzen hasi nintzen.
Propaganda, txistea, propaganda, propaganda, txistea, abestia, aspaldiko lagun baten gonbidapen bat, beste txiste bat...eta bere mezua. Horrela esaten zuen.

Bihotza lapurtu didazu;
Gaur paradisuan LO egingo dut.

Eta jarraian posdata bat. Aurreko egunean, eserita egon nintzen tokiaren azpian niretzako irakurri gabeko mezu bat zegoela esaten. Bertan bere egietako kokalekua zehazten zuen, lakuaren bestaldean. Alde batetik nik mezua ez aurkitzea eskertu zuen, oso lotsatitzat baitauka bere burua. Bestetik, nire ezpainak dastatu nahi zituela esaten zidan, nire arnasa bere idunean sentitu, nire besoak bera besarkatzen gozatu.

Ordenagailuaren aurrean tontotuta nintzen, albiste puta bat idazteko ezgai, pentsakor, ametsetan, ikaraz, kuriositateaz, itxaropenaz...

Emaila ze helbidetatik igorrita zegoen jakiteko bista igo nuenean; kaosazaranirebihotzean@hotmail.com

Lehenengo mezua

2006-03-15T22:36:00.000+01:00

Behinola klasera joan nintzen betiko moduan, baina nire tokian esertzerakoan gutunazal bat aurkitu nuen mahai gainean nire izenarekin. Erdi-erdian zegoen idatzita aldizkarietatik ebakitako letrekin collage baten moduan.
Eskuetan hartu eta inork ikusi baino lehenago mahaiaren azpiko apalean sartu nuen. Klasea aurrerantz zihoan eta ni gutunazalaren pentsamenduan nengoen. Zuria zen, kolore eta tamainu ezberdineko letrekin. Nire eskuetan hartu eta ireki egin nuen, barruan horri zuri tolestu bat zegoen, ireki eta berriz ere aldizkarietatik ebakitako letrekin idatzitako hurrengo testua irakurri ahal izan nuen pelikula kutre askotan bezala.

“Ez dakit ezagutzen nauzun ala ez, nire izena dakizun, baina klasera hasi ginen lehenengo egunetik zutaz maitemindurik nago, ezin zaitzaken nire pentsamenduetatik kendu, ezin nire ametsetatik ezabatu. Nor naizen jakin baldin nahi baduzu ordu bi t’erdietan kanpuseko Bizitzaren Basoan itxarongo dizut.”

Irakurri eta gero nire ingurura begiratu nuen nire lagun eta kideen txantxa aurpegiak ikusteko esperantzaz, dena broma bat zela esaten. Ez zen horrela izan ordeainor ez zegoen niri begira, guztiak maisuaren azalpenari adi zeuden. Nire aldamenekoak paper horrekin zer nenbilen galdetu zidanean jaitsi nintzan nire mundutik behera. Segituan papera tximurtu eta bola bat eginez nire poltsan sartu nuen.
Klasetik irtendakoan nire betiko autobusa hartu beharrean, lagunei liburutegira gauza bat begiratzera nindoala esan eta Bizitzaren Basorantz abiatu nintzan kuriositateak erakarrita zati handi batean. Nire barruan txantxa bat izatearen beldurra ere nuen, baina askotan esaten den moduan “la curiosidad mató al gato”.
Espero baino lehenago iritsi nintzenez bertako banku batean eseri nintzen tokiaz gozatzeko. Lekua paregabea, laku baten ondoan, gainera egun lainotsuak puntu melankoliko bat ematen zion. Hor egon nintzen lasai hasiretan eta minutuak pasa ahala gero eta urduriago. Bakarrik nengoen bertan. Ordua ematera zihoan et han ez zen inor ageri. Normalean ez dut bat ere ez gustoko inoren zain egotea baina hamar minutu gehiago itxaron nituen. Luze samar egin zitzaidan. Norbait agertzea nahi nuen, berin zitzaidan klasekoren bat agertu eta barrezka txantxa bat zela esaten bazidan, baina norbait agertzea gura nuen. Ez zen inor agertu ordea eta etorri nintzen leku beretik joan nintzen kanpuseko autobus geltokira. Ziur nago norbait momontu horretan niri begira egongo bazen nire tonto aurpegiaz barre egingo zuela...
Bizitzaren Basoan nik ikusi ez nuen beste gutunazal bat zegoen nire izenarekin. Bertan geratu zen, irakurri gabe, bakarrik eta haizea eta egingo zuen euriaren esku.

TObeCONTINUED

Euskaltzaindiarentzat proposamena

2006-03-13T17:07:00.000+01:00

Zitzaizkiguekete, nendin, nintzateketeketeke...

Horrelako aditzak erabiltzen ditugu idazten dugunean, horrela irakatsi digutelako ikastolan, eskolan edo institutuan, baina gero norbaitek erabiltzen al ditu hitz egiterakoan? Oso gutxik erabiltzen dituztela esango nuke nik...

Askotan idaztera goazela ere zein aditz jarri behar dugun ahaztu egiten zaigu, betez ere txikitatik batueraz ikasi ez dugunoi. Horregaitik, hainbat txantxa eta txisteren ondorioz sortutako aditz bat sortu genuen (edo sortu zuten ezagun batzuek).

Horregaitik hemendik euskaltzaindiari honako proposamen hau luzatu nahi diot beste batzuek ere bultzatuko nauten itxaropenaz. DITZIZKITRI aditz komodin bezala honestea.
Edozein aditz esan behar duzunean ez dakizula zer esan? DITZIZKITRI. Ez zerela gogoratzen edo ez zaizula irtetzen? DITZIZKITRI.

Gora ditzizkitri aditz komodina!!!

Katuak eta txakurrak bezala...

2006-03-11T07:25:00.000+01:00

Turkian lau hankaren gainean dabiltzan pertsonak. Egia ala Gezurra?

Aldaketa biologiko eta neurologikoren bat dute ala atentzioa deitzeko estrategia hutsa da?

Kaosa eta tximeleta efektua

2006-03-08T20:16:00.001+01:00

Tximeleta batek planetako mutur batean hegoak astintzen dituenean, hegazkada honek
munduko beste muturrean uholdeak eragin omen ditzake.

ASS KICKERS

2006-03-08T06:32:00.000+01:00

ASS KICKERS-en

Kartelaren

borradora.

(oraindik

amaitzeko

dago...)

Nork hartuko du lehenago koma etilikoa, zuk edo nik?

2006-03-06T21:14:00.000+01:00

Arratsaldean honako mezu hau jaso dut nire korreo elektronikoan:

Hace un par de semanas,viendo las noticias...cual fue nuestra sorpresa...en
Sevilla,5000 personas congregadas en un macrobotellon,el culpable
internet¡¡¡¡ la bola fue pasando,nadie rompio la cadena y los 5000
sevillanos se montaon una buena..entonces surgio la idea¡¡¡ van a salir los
sevillanos por la tele y nosotros no?abre bien los ojos y agudiza la memoria
porque aqui lo llevas MEGABOTELLON internauta, 31 de MARZO VIERNES en EL PARQUE
ETXEBARRIA a partir de las 21:30. vas a dejar que te lo cuenten??? envialo a tus
agregados,no rompas la cadena...cual sonará mas sevilla o Bilbao? ¡¡¡¡REENVIALO
TODAS LAS VECES QUE PUEDAS!!!
Jendea jota dago? Norarte helduko gara? Hiriak beraien artean lehian ea nork lortzen duen jende gehiago batzea alkohola edaten... niri beti iruditu zaizkit "Record Guinness"-ak bitxiak baino gehiago, zentzugabekoak. Gazteok desbariatzen ari gara, gizartea gainbeheran dago!

edo and the winner is...

2006-03-03T10:45:00.000+01:00

Ladies & Gentlemen, Igande iluntzean
beste urte batez...

...and the oscar goes to...
...

Oh my god!!! I can't believe it!!!

Nortzuk izango dira garaileak?

"Lo prometido es deuda" esaten da

2006-03-01T12:50:00.000+01:00

Behin batean, orain hila bete, azterketetan murgilduta, estresarekin, buruko minarekin eta desesperazioarekin... Mutiko gazte batek Komunikazioa eta Informazioaren Oinarriak ikasgaia aprobatzen bazuen promesa bat beteko zuela esan zuen.

Bermeo eta Bakio artean (baina Bermeorena da eta ez Bakiorena) badago San Juan de Gaztelugatxe deitzen den harroka handi bat. Uharte bat da izatez, zein gizakiaren eskuak egindako zubi ta eskailerarekin lurrera lututa dago penintsula bat bailitzan. 231 eskailerak banatzen dute lurra eta airea, itsasoaren gainetik. Nahiko bide latza.

Mutiko horrek ikasgaia gainditzen bazuen, eskailera guzti horiek onutzik igoko zituela esan zuen beste askok eta askok egin ohi zuten bezala. Baina berak oinutzik igotzeaz aparte, hanka baten gainean edo "a la pata coja" igoko zuela esan zuen.

Heldu zen notak irten zuen eguna eta ikasgaia gainditu egin zuen, eta ez 5 justu batekin, nota altuago batekin baizik. Ze poza, saltoka ibili zen, barrezka. Baina... orain...

201

eskailera igo behar ditu

A LA PATA COJA!!!

Liburuak, lehengusina txikiak eta lehengusu handiak.

2006-02-22T19:03:00.000+01:00

Beste egunean nire lehengusina txikia etorri zitzaidan etxera bisita egitera (bera niregana, ni beregana joan beharrean, zein lehengusu alferra...). 10 urte ditu eta irakurtzen du baina ez nik bere adinarekin irakurtzen nuen haina. orain ez dut nire burua irakurle sutsu baten moduan jarri nahi baina egia dela uste dot. Oraingo gazteriak, orokorrean, gutxiago irakurtzen duela iruditzen zait, eta ez niri bakarrik, beste askori ere horrela iruditzen baitzaie.

Gero eta mundu aurreratu eta modernoagoan bizi gara eta gaur umeak liburuekin entretenitu ta dibertitu beharrean, beste hainbat gauza ta tresnekin asetsen dira. generazioz generazio gutxiago irakurtzen da, gure aurretikoak gu baino gehiago irakurtzen zutela, guk geroagokoek baino gehiago irakurri izan dugula beste ziur naiz.

Dena dela, nik bere adinarekin irakurritako liburu bat utzi nion, Roald Dalh-en "Matilda". Banekien pelikula ikusita zuela, baina hala eta guztiz ere irakurtzeko eman nion pelikula baino hobeagoa zela esanez. Pozik hartu zuen liburua eta ni ere poztu ninduen horrek.

Beste liburu bat aholkatzera ere joan nintzaion, euskaraz oraingoan. Ziurrenik nire txikitako libururik gustokoena. Hans Jürgen Press-en Eskubeltz taldearen abenturak. Ze liburu ona, ez dakit zenbat aldiz izango dudan irakurrita... Lehengusinak orduan irakurrita zuela esan zidan. Pozez hunkitu nintzen nire lehengusinak, niri txikitan hainbeste gustatzen zitzaidan liburua irakurrita zuela jakitean. Gainera, pila bat gustatu zitzaiola esan zidan. Pozik sentitu nintzen, nagusi, lehengusu nagusi.

Zuk zeintzuk liburu zenituen gogoko txikitan (edo gaztetxotan)?

El futuro está en el porno

2006-02-19T19:36:00.000+01:00

Etorkizuna pornoan dago, ez da nik diodan gauza, baizik eta Marta Belenguer aktoresak izen bereko laburmetraian dioena. Laburmetrai hau Vicente Villanuevarena da, oso ona. Marta, Nacho Vigalondoren 7:35 de la mañana omnisarituan ikusteko aukera izan genuen. Antena 3-ko Aquí no hay quien viva telesailean ere parte hartutakoa da, eta egun Tele 5-eko Camera café-n ikusi dezakegu.

"El futuro está en el porno" laburmetraiean, lagunik ez duen eta bere txakurrarekin bakarrik bizi den emakume bat interpretatzen du. Bere pertsonaia nahiko zoratuta dago, nahiko zorte txarra du eta bere ustez aurreko bizitzan "hija de puta" bat izan zelako da. Berak azaltzen duen bezala, pertsona txarra bihurtu baino lehenago ona zen eta lagunak zituen. Orain berriz..."Yo antes era buena persona, pero ahora ya no. Ahora soy mala... Mala, pero mala, mala..."

Marta Belenguerrek oso lan fina egiten du laburmetrai honetan, aktoresa benetan ona da eta zer esan asko emango duela iruditzen zait. Hemen duzue "El futuro esta en el porno" ikusteko aukera. Gozatu ezazue!

PD: Pelikula pornoei buruzko artikulo ona Aiora Mujikaren blogean duzue. Hemen

Bajo la lluvia (Sotto la pioggia)

2006-02-16T22:41:00.000+01:00

Esta lloviento,
Estoy llorando.
Ella me ha dejado
y ahora me estoy mojando.
Mi cara llena esta de lágrimas
mas con la lluvia que me acaricia,
no se distingue cual pena, cual lluvia.
Sin mirar atrás se ha marchado
y bajo la noche oscura me ha dejado.
El corazón roto al suelo se me ha caído
Y la lluvia lo ha llevado .
Ella es la lluvia, quien me la ha robado.
Desnudo y sin corazón me ha dejado
bajo la lluvia, soledad y oscuridad que me esta torturando.

L'Appuntamento (hitzordua)

2006-02-15T20:48:00.000+01:00

Ho sbagliato tante volte ormai che lo so già

che oggi quasi certamente

sto sbagliando su di te ma una volta in più

che cosa può cambiare nella vita mia...

accettare questo strano appuntamento

è stata una pazzia!

Sono triste tra la gente

che mi sta passando accanto

ma la nostalgia di rivedere te

è forte più del pianto:

Questo sole accende sul mio

volto un segno di speranza.

Sto aspettando quando ad un tratto ti vedrò

spuntare in lontananza!

Amore, fai presto, io non resisto...

se tu non arrivi non esisto

non esisto,

non esisto...

È cambiato il tempo e sta piovendo

ma resto ad aspettare.

Non m'importa cosa il mondo può pensare

io non me ne voglio andare.

Io mi guardo dentro e mi domando

ma non sento niente;

sono solo un resto di speranza

perduta tra la gente.

Amore è già tardi

e non resisto...

se tu non arrivi non esisto

non esisto,

non esisto...

Abesti honek beti ekartzen dit gogora Erromako Trastevere auzotik eta Tiber ibaiondotik egindako paseo eta ibilaldiak. Ai nire Erroma maitea, tu sei la più bella città del mondo.

Ornela Vanoni - L'Appuntamento

Nagusitan Woody Allen izan nahi dut

2006-02-13T22:39:00.000+01:00

Orain aste pare bat edo telebistan Woody Allen-en filme bat jarri zuten, ez nahiz gogoratzen izenburuaz. kontua da ez nuela hasieratik harrapatu eta ez nuela denbora larregirik pelikula bat ikusteko, azterketetan baineukan burua... Ikusi nuen zati hura ez zitzaidan askorik gustatu, ez zidan graziarik egin. Lehenengo aldia zen, edo agian bigarrena, Allen-en filme bat (zati bat) ikusten nuena.

Asteburu honetan aldiz, nire herriko zineman bere azken filma proiektatu dute, Match Point. Joateko gogoa eukita, norekin joan aurkitu berehala aurkitu nuen. Entzuna nuen nahiko ona zela eta nire kabuz konprobatu nahi nuen. Scarlett Johansson aktoresak erakarri ninduen filma ikustera hasieran baina gero maisu honen filme bat ikustea interesgarria litzatekela bururatu zitzaidan. Burutazio paregabea izan nuena. Zinematik emozionatuta irten ginen, historia, tentsioa, musika, plano motak... harrigarriak zirela eta. Orain zinema munduko back stage-a pixka bat ezagutzen dugunez ikasi ditugun gauzak eta filmean ikusi genituen gauzekin liluratuta

geunden.

Harrigarria da ikustea Woody Allen-ek nola lortzen duen tentsioa azken segundurarte mantentzea. Musika ikaragarri ona, operako kantuak, guztia musika klasikoa, eta momentu bakoitzarekin perfektuki lotua.

Goi mailako klasera igotzen den gazte baten istorioa kontatzen du filmeak. Bi emakumeren artean dago eta zer egin ez dakiela konponbide larri bat bilatzen dio arazoari. Britainia Haundian kokatzen da istorio honen mamia, Londresen hain zuzen ere. Partehartzen duten aktoreak ere ingelesak dira Scarlett Johansson New York-tarra izan ezik. Errepartoa ezin hobea da, Jonathan Rhys Meyer (Bend it like Beckham, Alexander, Mission Impossible III), Matthew Goode (Al sur de Granada, Imagine me & You), Emily Mortimer (The Pink Panter, Scream 3), Scarlett Johansson (Lost in Translation, Ghost world, Girl with a Pearl Earring), Brian Cox (Braveheart, Troy, The Bourne Identity), Penelope Wilton (Iris, Calendar Girls, Pride & Prejudice).

Izugarri gustatu zait maisu honen pelikula berria eta nik ere nagusitan horrelako filme onak egin nahi ditut, ikustea gomendatzen dizuet.

HODEIERTZERANTZ

2006-02-12T16:12:00.000+01:00

Ura, lurra eta aireak bat egiten zuten tokian nengoen ni.

Haizea.

Haizea sentitzen nuen nire aurpegian kili-kiliak egiten.

Egun hartan haizea indartsu zebilen, nire gorputza bultzatzen zuen.

Negu amaierako iparreko haizeak kresalaren usaina barneratzen zuen nire sudurretik.

Besoak ireki nituen, hegan egin nahi nuen, zerua eta itsasoa elkartzen ziren tokirantz hegan egin.

Hodeiertzerantz.

Ezinezkoa zitzaidan ordea, ezin nuen mundu hau hain arin utzi, bizitza bizitzen hasia besterik ez nintzen.

Sakon arnastu nuen, freskotasunak arima garbitu zidan eta burua murgilduta nuen iluntasunean argi bat piztu zen.

Momentu horretan, une horretan aukeratu nuen zuria eta ez beltza.

Argitasuna, eta ez itzala edo iluntasuna.

Hasiera eta ez amaiera.

Bizia aukeratu nuen,

ez heriotza.

Animalien hizkuntza anizkoiztasunari buruz

2006-02-10T18:29:00.000+01:00

Animalia asko dira gai, ikuspuntu biologikotik ikusita, beren espeziekideekin eredu entzungarrien bidez komunikatzeko. Gizakiaren kasuan bakarrik biltzen dira eredu entzungarri horiek hizkuntzetan nire irakasle baten ustetan.

Honen arabera beraz, artiko eta antartidako baleak hizkuntza berean komunikatezen dira. Baina, nola jakin dezakegu hau horrela dela benetan? Bere arabera aldaketa biologikorik ez dagoen bitartean, animalia-taldeetan, soinu entzungarriaren bidezko komunikazioa berdina dela iruditzen zaigu. Nik hori da azpimarratu nahi gurako nukeena, "iruditzen zaigu" hori, hain zuzen ere. Zeren eta, beharbada, gu gara edo gure belarriak dira beraien arteko komunikazioan leku bateko eta besteko animalien arteko hizkuntzan aldaketarik somatzen ez dugunak.

Seguraski animalien ikuspuntutik gizaki guztiok berdin antzera hitzegiten dugu, ateratzen ditugun soinuak nahiko antzekoak dira eta beraientzat. Batzuek esango dute txakurrek, adibidez, hizkuntza batzuk soilik ulertzen dituztela, hau da, euskeraz hitz egin baldin badiozu beti ulertu egingo dizula, ez aldiz txino batek esango diona.

Ez dakit. Zuek zer uste duzue? Espezie bereko animaliek hizkuntza berdinak ala desberdinak dituzte beraien artean?

Estreinua

2006-02-07T21:09:00.000+01:00

Aurreko mezu baten irakurrri ahal zen moduan 2005eko abenduaren 28 an eta urtarrileko lehenendo astean klaserako laburmetrai bat grabatu genuen. Ikusgai dago jada interneten. Izenburua Delayed: segundu bakar batek bizitza alda dezake. proiektu honi esker jaio zen harribolas films gure produktora.

Hemendik laburmetraian parte hartu zuten guztiei eskerrak eman nahi dizkiet proiektu hau aurrera eramaten lagundu izanagatik. Betidanik nahi izan dut mundu honetan lan egin eta aurten nire amets hori bete ahal izan dut. Emaitza beharbada ez da izan perfektua, baina, mundu honetan gauza gitxi daude perfektuak direnak eta are gutxiago lehenengo aldiz egiten ditugun gauzak. Duela urte bat batxilerreko bigarren mailan murgilduta geundela matxalen eta biok, azterketa garaian laburmetrai bat egitea bururatu zitzaigun, (agian azterketak ahaztu eta beste zerbaitetan entretenitzeko ideia zoro bat besterik etzen baina kontua da beti nahi izan dudala horrelako zerbait egin).

Orain laburmetraiak egiteari gustua hartu diot eta beste batean lanean hasi gara, eta hau bukatzerakoan ere beste baten argumentua pentsatua dut. Hau gurpil zoroa! ea kazetaritza amaitzean Ikusentzunera sartzen uzten didaten...

Gauzak horrela, hemen uzten dizuet laburmetraia ikusteko linka. Gozatu ezazue!!

PD: Xixiliwood taldeak 3 puntutik 3 atera ditu, jeje ;-)

Udabarria

2006-02-05T12:33:00.000+01:00

Negua hotza izaten da oso, aurtengoa behintzat horrelakoa tokatu zaigu, oso hotza alegia. Udaberria heltzeko gogoak sartu zaizkit orain denbora idatzi nuen olerki hau berrirakurtzean nire gauzen artean. ea zuei ere nik udabarria heltzeko dudan gogo bera sortzen dizuen.

Udabarria
dago hurbiltzen,
badator berehala

lorazko mantu bezala

Txoriak kantari,
Alaitzen,
eguzkiak urtetean,

egun polita itzartzean.

Edurra,
beroaz urtzean,
mendian behera jaisten da
ezti moduan.
Udabarriko frutuak hazten dagoz,

landa eder eta mendietan.

Bihotzera poza,
maitasuna hemen
berpiztu da eta

berriro udabarrian.

Logotipoa, porque yo lo valgo!

2006-02-02T21:11:00.000+01:00

Merezi duen edozein markak bezala nik ere nire logotipoa dut. Badakit, ez da oso normala pertsona batengan, baina zer gara ba? Merkatua den mundu honetan marka hutsak gara, batzuk besteak baino famatuagoak, beste batzuk erabilgarriagoak, politagoak, itsusiagoak, adimentsuagoak, baina azken finean marka hutsak, produktuak (eta batzuk gainera produktu hutsak, akatsadunak).

Uste dut pixka bat bai identifikatzen nauela marrazki honek (gogorazlea ;-) ):

XX.mendeko filosofarik handiena

2006-01-31T21:36:00.000+01:00

Beharbada asko ez dira nirekin ados egongo baina... nire ustetan XX. mendeko folosofarik nabarmenena eta onena Mafalda da duda gabe.

Nork ez du entzun noizbait Mafalda handiaren (fisikoki ez noski, ume bat baita) esaldi xelebreren bat, bere filosofadak eta azken finean egia borobilak?

Munduari buruzko hausnarketak egiten ditu, gizarteari buruzkoak... eta gaur engungo mundua eta gizartea nola dagoen ikusita bere esaldi bategaz oso ondo oroitzen naiz:

Paren el mundo, que me quiero bajar.